پخش نقش بازی مافیا

تعداد بازیکن‌ها و سناریو را انتخاب کنید، گوشی را دست‌به‌دست بدهید تا هر کس نقش مافیای خودش را مخفیانه ببیند و در پایان برگهٔ نقش‌ها را به گرداننده بدهید.

۱۰
سناریو

نام بازیکن‌ها (اختیاری)

پخش نقش بازی مافیا برای چه کسانی دقیق نیست؟

  • نقش‌ها را فقط پخش می‌کند؛ قوانین هر گروه بازی ممکن است فرق داشته باشد.

این ابزار کاملا در مرورگر شما اجرا می‌شود و هیچ داده‌ای به سرور ارسال نمی‌شود.

فهرست مطالب

پخش نقش بازی مافیا با این ابزار به هیچ کارت و کاغذی نیاز ندارد. تعداد بازیکن‌ها را انتخاب کنید، سناریوی کلاسیک، ساده یا دلخواه را برگزینید و دکمهٔ پخش نقش‌ها را بزنید. بعد گوشی را دست‌به‌دست بدهید؛ هر نفر دکمه را نگه می‌دارد، نقش خودش را با توضیح کوتاهی دربارهٔ توانایی‌اش می‌بیند و گوشی را به نفر بعد می‌دهد. اعضای تیم مافیا در همان لحظه هم‌تیمی‌هایشان را هم می‌بینند. وقتی همهٔ نقش‌ها پخش شد، گوشی به دست گرداننده می‌رسد که برگهٔ کامل نقش‌ها را باز می‌کند و برای صحبت‌های روز، زمان‌سنج دارد. اگر نام بازیکن‌ها را به ترتیب نشستن بنویسید، همه‌جا به جای شماره، نام نمایش داده می‌شود.

راهنمای استفاده از پخش نقش بازی مافیا

  1. تعداد بازیکن‌ها را انتخاب کنید و سناریوی کلاسیک، ساده یا دلخواه را برگزینید.
  2. اگر می‌خواهید، نام بازیکن‌ها را به ترتیب نشستن بنویسید و «پخش نقش‌ها» را بزنید.
  3. گوشی را دست‌به‌دست بدهید؛ هر نفر دکمه را نگه می‌دارد، نقشش را می‌بیند و گوشی را به نفر بعد می‌دهد.
  4. در پایان، گرداننده برگهٔ نقش‌ها را باز می‌کند و برای صحبت‌های روز از زمان‌سنج استفاده می‌کند.

بازی مافیا چیست و چطور بازی می‌شود؟

مافیا بازی گروهی گفت‌وگومحوری است که در آن اقلیتی از بازیکن‌ها، یعنی تیم مافیا، هویت هم را می‌دانند و اکثریت، یعنی شهروندها، نمی‌دانند چه کسی مافیاست. بازی در دو مرحلهٔ شب و روز جلو می‌رود. شب، همه چشم‌هایشان را می‌بندند و گرداننده تیم مافیا را بیدار می‌کند تا یک نفر را برای بیرون کردن انتخاب کنند؛ بعد نقش‌های ویژهٔ شهروندان، مثل دکتر و کارآگاه، یکی‌یکی بیدار می‌شوند و کارشان را انجام می‌دهند. صبح، گرداننده اعلام می‌کند شب چه اتفاقی افتاده است؛ آیا کسی از بازی بیرون رفته یا دکتر او را نجات داده است.

روز، نوبت بحث است. هر بازیکن در زمانی محدود صحبت می‌کند، به دیگران مشکوک می‌شود، از خودش دفاع می‌کند و در پایان، با رأی‌گیری، یک نفر از بازی بیرون می‌رود. مافیاها باید خودشان را شهروند جا بزنند و شک را به سمت دیگران ببرند؛ شهروندها باید از روی رفتار، حرف‌ها و نتیجهٔ رأی‌گیری‌ها، مافیا را پیدا کنند. بازی وقتی تمام می‌شود که یا همهٔ مافیاها بیرون بروند و شهروندها برنده شوند، یا تعداد مافیاها با شهروندهای باقی‌مانده برابر شود و مافیا ببرد. یک دست معمولی برای ده نفر بین نیم ساعت تا یک ساعت طول می‌کشد. هرچه بازیکن‌ها بیشتر باشند و نقش‌های ویژه بیشتری در بازی باشد، دست طولانی‌تر و پیچیده‌تر می‌شود.

مراحل یک دور بازی مافیا از پخش نقش تا رأی گیری
شب و روز تا وقتی تکرار می‌شوند که همهٔ مافیاها بیرون بروند یا تعداد مافیا با شهروندها برابر شود.

نقش‌های بازی مافیا در این ابزار

ابزار نه نقش رایج را دارد که در دو تیم تقسیم شده‌اند. نقش‌ها در گروه‌های مختلف با کمی تفاوت بازی می‌شوند و توضیح هر نقش در ابزار، رایج‌ترین شکل آن است؛ پیش از شروع بازی، گرداننده باید قوانین گروه خودش را برای همه روشن کند. جدول زیر خلاصهٔ نقش‌هاست.

نقش تیم توانایی در سناریوی رایج
شهروند ساده شهر بدون توانایی شبانه؛ قدرتش در بحث و رأی است
دکتر شهر هر شب یک نفر را نجات می‌دهد
کارآگاه شهر هر شب می‌پرسد یک نفر مافیاست یا نه
تک‌تیرانداز شهر در کل بازی یک تیر دارد
رویین‌تن شهر اولین شلیک شبانه او را بیرون نمی‌کند
شهردار شهر رأی او در روز دو رأی حساب می‌شود
پدرخوانده مافیا سرکردهٔ مافیا؛ کارآگاه او را شهروند می‌بیند
دکتر لکتر مافیا هر شب یکی از اعضای مافیا را نجات می‌دهد
مافیای ساده مافیا در انتخاب هدف شب با تیم همراه است

شهروند ساده، که بیشترین تعداد را دارد، مهم‌ترین نقش بازی است، چون رأی‌ها را او تعیین می‌کند. دکتر با نجات دادن درست، تیر مافیا را بی‌اثر می‌کند و کارآگاه با استعلام‌هایش اطلاعاتی دارد که باید با احتیاط افشا کند، چون اگر مافیا او را بشناسد، شب بعد هدف قرار می‌گیرد. تک‌تیرانداز قدرت بزرگی دارد، اما اگر اشتباه کند و به شهروند شلیک کند، در بیشتر سناریوها خودش هم از بازی بیرون می‌رود؛ پس فقط وقتی شلیک کند که مطمئن است. در تیم مافیا، پدرخوانده خطرناک‌ترین نقش است، چون کارآگاه نمی‌تواند او را شناسایی کند، و دکتر لکتر با نجات دادن مافیاها، بازی را برای شهروندها سخت‌تر می‌کند.

چند مافیا برای چند نفر؟ تعادل بازی

مهم‌ترین تصمیم پیش از بازی، تعداد مافیاهاست. اگر مافیا کم باشد، شهروندها زود پیدایشان می‌کنند و بازی کوتاه و یک‌طرفه می‌شود؛ اگر زیاد باشد، مافیا در چند دور اول کار را تمام می‌کند. قاعدهٔ رایج این است که حدود یک‌سوم بازیکن‌ها مافیا باشند. ابزار در سناریوهای آماده تعداد مافیا را برابر یک‌سوم بازیکن‌ها، گرد به پایین، می‌گذارد؛ برای ده نفر سه مافیا و برای پانزده نفر پنج مافیا. اگر در سناریوی دلخواه تعداد مافیا را نصف یا بیشتر بگذارید، ابزار هشدار می‌دهد و اجازهٔ پخش نمی‌دهد، چون در این حالت مافیا از همان ابتدا برنده است.

جدول تعداد مافیا برای تعداد بازیکن ها در بازی مافیا
قاعدهٔ رایج این است که حدود یک‌سوم بازیکن‌ها مافیا باشند؛ ابزار در سناریوی کلاسیک همین نسبت را رعایت می‌کند.

نقش‌های ویژه هم بر تعادل اثر دارند. هر نقش ویژهٔ شهروندی، مثل دکتر یا کارآگاه، شانس شهروندها را بیشتر می‌کند و هر نقش ویژهٔ مافیایی، مثل دکتر لکتر، شانس مافیا را. سناریوی کلاسیک ابزار با بزرگ‌تر شدن گروه، نقش‌های ویژه را به ترتیب اضافه می‌کند: از هشت نفر تک‌تیرانداز، از ده نفر رویین‌تن و از دوازده نفر شهردار. سناریوی ساده فقط دکتر و کارآگاه دارد و برای گروه‌هایی که اولین بار بازی می‌کنند مناسب‌تر است. در سناریوی دلخواه، با دکمه‌های مثبت و منفی کنار هر نقش، ترکیب خودتان را بسازید؛ پایین فهرست نوشته می‌شود چند نقش دیگر لازم است.

گرداننده و برگهٔ نقش‌ها

گرداننده قلب بازی مافیاست. او بازیکن نیست، همهٔ نقش‌ها را می‌داند و مسئول اجرای درست و منصفانهٔ بازی است. شب‌ها نقش‌ها را به ترتیب بیدار می‌کند و انتخاب‌هایشان را به خاطر می‌سپارد، صبح نتیجهٔ شب را طوری اعلام می‌کند که چیزی لو نرود و روز، نوبت صحبت و رأی‌گیری را اداره می‌کند. گرداننده خوب لحن یکسانی برای همهٔ اعلام‌ها دارد و با صدا یا مکث، سرنخی به کسی نمی‌دهد. در این ابزار، بعد از پخش آخرین نقش، صفحه‌ای مخصوص گرداننده باز می‌شود. برگهٔ نقش‌ها پشت دکمه‌ای پنهان است که باید نگه داشته شود؛ پس اگر گوشی اشتباهی دست کسی افتاد، با یک لمس اتفاقی نقش‌ها لو نمی‌رود.

برگه، نام یا شمارهٔ هر بازیکن را کنار نقشش نشان می‌دهد و ردیف مافیاها با رنگ قرمز کم‌رنگ مشخص است تا گرداننده در تاریکی و شلوغی بازی، سریع پیدایشان کند. اگر گرداننده خودش هم از روی کاغذ کار می‌کند، می‌تواند در شروع بازی، برگه را یک بار ببیند و فهرست را یادداشت کند. برای دست بعد، دکمهٔ دست جدید همهٔ نقش‌ها را پاک می‌کند و به صفحهٔ تنظیمات برمی‌گردد؛ تعداد بازیکن‌ها و نام‌ها حفظ می‌شوند تا لازم نباشد دوباره وارد شوند.

زمان‌سنج صحبت روز

بحث روز بدون زمان‌بندی خیلی زود از کنترل خارج می‌شود؛ بعضی بازیکن‌ها طولانی حرف می‌زنند و بعضی فرصت دفاع پیدا نمی‌کنند. زمان‌سنج صفحهٔ گرداننده برای همین است. زمان هر نوبت را انتخاب کنید، سی، چهل‌وپنج، شصت یا نود ثانیه، و برای هر بازیکن دکمهٔ شروع صحبت را بزنید. حلقهٔ دور ساعت کم‌کم خالی می‌شود، پنج ثانیه مانده به پایان صدای هشدار کوتاهی پخش می‌شود و با تمام شدن زمان، سه بوق نوبت را تمام می‌کند. برای گروه‌های بزرگ، چهل‌وپنج ثانیه معمولا تعادل خوبی بین فرصت حرف زدن و طول کشیدن بازی است؛ برای دور دفاعیهٔ کسی که بیشترین رأی را آورده، زمان بلندتری بگذارید.

چند نکته برای مافیاها و شهروندها

برای شهروندها، مهم‌ترین مهارت گوش دادن است. به کسی که بدون دلیل روشن به دیگران حمله می‌کند، کسی که رأی‌اش را در آخرین لحظه عوض می‌کند و کسی که از اتفاق‌های شب بیش از حد معمول خبر دارد، دقت کنید. رأی‌ها را به خاطر بسپارید؛ وقتی یک مافیا بیرون می‌رود، نگاه کنید چه کسانی از او دفاع کرده بودند. اگر کارآگاه هستید، اطلاعاتتان را زود و یک‌جا لو ندهید؛ گاهی بهتر است شک را با استدلال به سمت مافیای شناخته‌شده ببرید تا اینکه بگویید از کجا می‌دانید.

برای مافیاها، طبیعی بودن کلید بازی است. مثل یک شهروند واقعی، به دیگران شک کنید، گاهی حتی به هم‌تیمی‌تان رأی بدهید تا ارتباطتان لو نرود و پیش از حرف زدن، فکر کنید یک شهروند در جای شما چه می‌گفت. هماهنگی شبانه با هم‌تیمی‌ها مهم است؛ هدف شب را طوری انتخاب کنید که بیشترین ضرر را به شهروندها بزند، مثلا کسی که به نظر می‌رسد کارآگاه یا دکتر باشد. و یادتان باشد که بازی است؛ دروغ گفتن در نقش مافیا بخشی از سرگرمی است و نباید بعد از بازی به دلخوری بینجامد.

مافیا در کلاس، اردو و تیم‌سازی

مافیا فقط سرگرمی دورهمی نیست. معلم‌ها و مربی‌های اردو از آن برای تمرین گفت‌وگو، استدلال و گوش دادن فعال استفاده می‌کنند؛ بازیکن‌ها باید ادعایشان را با دلیل بگویند، به حرف دیگران دقت کنند و تصمیم جمعی بگیرند. در کلاس‌های زبان، بازی مافیا فرصت خوبی برای صحبت کردن طبیعی است، چون انگیزهٔ حرف زدن از دل خود بازی می‌آید. شرکت‌ها هم گاهی در برنامه‌های تیم‌سازی از آن استفاده می‌کنند تا همکارها در فضایی غیررسمی‌تر با هم آشنا شوند و ببینند هر کس در فشار و تردید چطور تصمیم می‌گیرد.

برای این کاربردها، سناریوی ساده بهترین شروع است؛ نقش‌های کمتر یعنی توضیح کوتاه‌تر و تمرکز بیشتر روی گفت‌وگو. زمان صحبت را کوتاه بگیرید تا همه فرصت حرف زدن پیدا کنند و یک نفر جلسه را در دست نگیرد. در پایان هر دست، چند دقیقه دربارهٔ اینکه چه کسی درست حدس زد و چرا، صحبت کنید؛ این بخش اغلب از خود بازی آموزنده‌تر است. اگر گروه بزرگ است، بازیکن‌ها را به دو میز تقسیم کنید و برای هر میز گرداننده‌ای جدا بگذارید؛ ابزار روی هر گوشی جداگانه کار می‌کند و دو بازی همزمان مشکلی ندارند.

اشتباه‌های رایج گرداننده‌ها

اشتباه اول، تفاوت در لحن اعلام‌هاست. اگر گرداننده وقتی دکتر کسی را نجات داده با لحن متفاوتی صبح را اعلام کند، بازیکن‌های باهوش متوجه می‌شوند. همهٔ اعلام‌ها را با یک جملهٔ ثابت بگویید. اشتباه دوم، صدا کردن نقش‌ها با ترتیب متغیر است؛ اگر یک شب کارآگاه را زودتر و شب دیگر دیرتر بیدار کنید، صدای جابه‌جا شدن بازیکن‌ها لو می‌دهد کجا نشسته است. ترتیب ثابتی داشته باشید و حتی برای نقش‌هایی که از بازی بیرون رفته‌اند، همان زمان را صبر کنید.

اشتباه سوم، روشن نکردن قوانین پیش از شروع است. نقش‌ها در گروه‌های مختلف کمی متفاوت بازی می‌شوند؛ مثلا اینکه دکتر چند بار می‌تواند خودش را نجات دهد یا تک‌تیرانداز چند تیر دارد. پیش از پخش نقش‌ها، این جزئیات را برای همه بگویید تا وسط بازی بحثی پیش نیاید. و اشتباه چهارم، طولانی شدن بی‌حساب بحث روز است. با زمان‌سنج صفحهٔ گرداننده، نوبت‌ها را منظم نگه دارید؛ بازی‌ای که ریتم مشخصی دارد، تا دست آخر جذاب می‌ماند.

مافیا از کجا آمد؟

بازی مافیا را دیمیتری داویدوف، دانشجوی روان‌شناسی دانشگاه دولتی مسکو، در سال ۱۹۸۶ برای بررسی رفتار گروهی ساخت. بازی خیلی زود در خوابگاه‌ها و اردوهای دانشجویی پخش شد و از آنجا به دنیا رسید. نسخهٔ معروف دیگری به نام گرگینه، که در آن مافیا جایش را به گرگینه‌ها داده، در دههٔ نود میلادی ساخته شد و هر دو شکل امروز در جهان بازی می‌شوند. در ایران، مافیا سال‌هاست در دورهمی‌ها و اردوها بازی می‌شود و برنامه‌های تلویزیونی و اینترنتی سال‌های اخیر، آن را به یکی از محبوب‌ترین بازی‌های گروهی تبدیل کرده‌اند؛ نقش‌هایی مثل پدرخوانده، دکتر لکتر و رویین‌تن از همین سناریوهای رایج آمده‌اند.

اگر به بازی‌های گروهی دیگر علاقه دارید، بازی جاسوس با منطقی شبیه مافیا اما کوتاه‌تر بازی می‌شود و برای گروه‌های کوچک‌تر مناسب است. بازی پانتومیم سرگرمی پرخنده‌ای برای دو تیم است و برای انتخاب گرداننده یا تعیین نوبت، گردونه شانس را با فهرست نفرها بچرخانید. اگر هم جایزه‌ای برای برنده‌ها دارید، قرعه‌کشی آنلاین کار را منصفانه انجام می‌دهد.

پخش نقش با گوشی یا کارت؟

روش سنتی پخش نقش، کارت‌هایی است که گرداننده بین بازیکن‌ها پخش می‌کند. این روش ساده است، اما مشکلاتی دارد: کارت‌ها گم می‌شوند، با جابه‌جا شدن نقش‌ها باید کارت تازه ساخت و گاهی کسی از روی خط تای کارت یا پشت کارت، نقش دیگری را حدس می‌زند. پخش با گوشی این مشکل‌ها را ندارد. نقش‌ها کاملا تصادفی پخش می‌شوند، هیچ نشانه‌ای روی گوشی نمی‌ماند، با یک لمس می‌شود ترکیب نقش‌ها را عوض کرد و مافیاها بدون بیدار شدن در شب اول، هم‌تیمی‌هایشان را می‌شناسند.

برای اینکه پخش منصفانه بماند، گوشی را طوری به نفر بعد بدهید که صفحه را نبیند؛ کارت نقش فقط تا وقتی نمایش داده می‌شود که دکمهٔ دیدم را نزده‌اید و با زدن آن، صفحه برای نفر بعد پاک می‌شود. اگر کسی نقشش را درست ندید، پیش از زدن دکمهٔ دیدم دوباره نگاه کند؛ بعد از آن، نقش فقط در برگهٔ گرداننده دیده می‌شود. همهٔ این کارها در مرورگر خود گوشی انجام می‌شود و نقش‌ها به هیچ سروری فرستاده نمی‌شوند. اگر بازی را در نور کم یا دور آتش اردو برگزار می‌کنید، روشنایی صفحه را کم کنید تا نور گوشی چهرهٔ کسی را که نقشش را می‌بیند روشن نکند؛ گاهی همین واکنش لحظه‌ای چهره، مثل لبخند مافیایی که نقشش را دیده، برای بازیکن‌های دقیق سرنخ می‌شود. بهتر است هر کس نقشش را با چهره‌ای بی‌حالت ببیند و گوشی را بی‌معطلی به نفر بعد بدهد.

آخرین بازبینی محتوا: | تیم تحریریه ابزار جیبی

سوالات متداول دربارهٔ پخش نقش بازی مافیا

برای چند نفر چند مافیا مناسب است؟
قاعدهٔ رایج حدود یک‌سوم بازیکن‌هاست؛ برای ده نفر سه مافیا و برای دوازده نفر چهار مافیا. ابزار در سناریوهای آماده همین نسبت را می‌گذارد و اگر مافیا نصف یا بیشتر باشد هشدار می‌دهد.
گرداننده در بازی مافیا چه کار می‌کند؟
گرداننده بازی نمی‌کند و نقش‌ها را می‌داند. شب‌ها نقش‌ها را بیدار می‌کند، انتخاب‌هایشان را ثبت می‌کند، صبح نتیجه را اعلام می‌کند و بحث و رأی‌گیری روز را اداره می‌کند.
مافیاها هم‌دیگر را می‌شناسند؟
در بیشتر سناریوها بله. ابزار هنگام نمایش نقش هر مافیا، هم‌تیمی‌هایش را با نام یا شمارهٔ بازیکن و نقششان نشان می‌دهد تا لازم نباشد شب اول برای آشنایی بیدار شوند.
کارآگاه پدرخوانده را مافیا می‌بیند؟
در سناریوهای رایج نه؛ پدرخوانده در استعلام کارآگاه شهروند نشان داده می‌شود. همین است که پیدا کردن پدرخوانده را سخت و بازی را جذاب می‌کند.
نقش‌ها جایی ذخیره یا فرستاده می‌شوند؟
نه. پخش نقش‌ها در مرورگر همان گوشی انجام می‌شود و هیچ اطلاعاتی به سرور نمی‌رود. با بستن صفحه یا شروع دست جدید، نقش‌های قبلی پاک می‌شوند.

این ابزار چقدر برایتان مفید بود؟

اولین نفری باشید که به این ابزار امتیاز می‌دهد.

↑ ↓ جابه‌جاییEnter باز کردنEsc بستن