فهرست مطالب
بررسی وضعیت سایت با این ابزار به سؤالی جواب میدهد که هر کسی پشت صفحهٔ سفید یک سایت از خودش میپرسد: سایت برای همه قطع است یا فقط برای من؟ آدرس سایت را بنویسید و دکمه را بزنید؛ سرور ما سایت را باز میکند و وضعیت آن، کد پاسخ HTTP، زمان پاسخ، آیپی سرور سایت، وجود HTTPS و مسیر ریدایرکتها را نشان میدهد. چون درخواست از سرور ما فرستاده میشود، نه از دستگاه شما، نتیجه مستقل از اینترنت و تنظیمات شماست. هدرهای امنیتی و همهٔ هدرهای پاسخ هم در انتهای صفحه آمدهاند.
راهنمای استفاده از بررسی وضعیت سایت
- آدرس سایت را با یا بدون https بنویسید؛ مثلا example.com.
- دکمهٔ بررسی را بزنید؛ سرور ما سایت را باز میکند و نتیجه را برمیگرداند.
- وضعیت، کد پاسخ، زمان پاسخ، آیپی سرور و مسیر ریدایرکتها نمایش داده میشود.
بررسی وضعیت سایت؛ مشکل از سایت است یا از من؟
وقتی سایتی باز نمیشود، علت میتواند در هر جای مسیر باشد. ممکن است سرور سایت خاموش یا پربار باشد، برنامهٔ سایت خطا داده باشد، دامنه منقضی شده باشد، یا مشکل در طرف شما باشد: اینترنت قطع یا کند، DNS اپراتور که آدرس را پیدا نمیکند، کش مرورگر، افزونهای که درخواست را میبندد، یا محدودیتهای دسترسی در مسیر شبکه. این ابزار با یک آزمایش ساده این دو گروه را از هم جدا میکند.
اگر ابزار سایت را در دسترس نشان داد، سرور سایت روشن است و پاسخ میدهد؛ پس مشکل در مسیر بین شما و سایت است. در این حالت، اول صفحه را در حالت ناشناس مرورگر یا با مرورگر دیگری باز کنید، بعد اینترنت را با سایت دیگری آزمایش کنید و اگر از اینترنت همراه استفاده میکنید، با وایفای امتحان کنید یا برعکس. اگر ابزار سایت را قطع نشان داد، مشکل از خود سایت است و کاری جز صبر یا خبر دادن به صاحب سایت از دست شما برنمیآید.

کد پاسخ HTTP چه میگوید؟
هر بار که مرورگر صفحهای را درخواست میکند، سرور همراه با پاسخ یک عدد سه رقمی میفرستد که وضعیت درخواست را نشان میدهد. رقم اول این کد، گروه پاسخ را مشخص میکند. کدهای ۲۰۰ تا ۲۹۹ یعنی موفقیت؛ رایجترینشان ۲۰۰ است که یعنی صفحه با موفقیت فرستاده شد. کدهای ۳۰۰ تا ۳۹۹ یعنی انتقال؛ سرور میگوید صفحه جای دیگری است و مرورگر را به آدرس جدید میفرستد. ۳۰۱ انتقال دائمی است و ۳۰۲ انتقال موقت.
کدهای ۴۰۰ تا ۴۹۹ خطاهای سمت درخواستاند. ۴۰۴ یعنی صفحهای با این آدرس پیدا نشد، ۴۰۳ یعنی دسترسی ممنوع است و ۴۰۱ یعنی نیاز به ورود هست. ۴۲۹ یعنی سرور به خاطر درخواستهای زیاد، موقتا درخواستها را محدود کرده است. کدهای ۵۰۰ تا ۵۹۹ خطاهای سمت سرورند. ۵۰۰ یعنی خطای داخلی در برنامهٔ سایت، ۵۰۲ یعنی سرور واسط پاسخ نامعتبری از سرور اصلی گرفته، ۵۰۳ یعنی سرویس موقتا در دسترس نیست و ۵۰۴ یعنی سرور واسط منتظر سرور اصلی ماند و پاسخی نگرفت.
| کد | معنی | چه باید کرد |
|---|---|---|
| ۲۰۰ | پاسخ موفق | اگر برای شما باز نمیشود، مسیر خود را بررسی کنید |
| ۳۰۱ | انتقال دائمی به آدرس دیگر | آدرس جدید را ذخیره کنید |
| ۴۰۳ | دسترسی ممنوع | ممکن است سایت دسترسی از بعضی مناطق یا رباتها را بسته باشد |
| ۴۰۴ | صفحه پیدا نشد | آدرس را بررسی کنید یا از صفحهٔ اصلی سایت شروع کنید |
| ۴۲۹ | درخواست زیاد | چند دقیقه بعد دوباره امتحان کنید |
| ۵۰۰ | خطای داخلی سرور | مشکل از سایت است؛ صبر کنید یا به صاحب سایت خبر دهید |
| ۵۰۲ و ۵۰۴ | مشکل سرور واسط یا سرور اصلی | معمولا موقت است؛ چند دقیقه بعد امتحان کنید |
| ۵۰۳ | سرویس موقتا در دسترس نیست | تعمیر و نگهداری یا بار زیاد؛ بعدا امتحان کنید |
ابزار چه وقتی سایت را در دسترس میداند؟
ابزار سایتی را در دسترس میداند که هر پاسخ HTTP با کد کمتر از ۵۰۰ بدهد. یعنی حتی اگر صفحه ۴۰۴ یا ۴۰۳ برگرداند، سرور روشن است و پاسخ میدهد؛ مشکل در آدرس یا دسترسی است، نه در روشن بودن سایت. اگر سرور کد ۵۰۰ تا ۵۹۹ برگرداند، یا در ۱۰ ثانیه پاسخ ندهد، یا اصلا اتصال برقرار نشود، ابزار سایت را در دسترس نمیداند. توضیح کوتاهی هم زیر نتیجه میآید که میگوید دقیقا چه اتفاقی افتاده است.
بعضی سایتها درخواستهایی را که از سرورها و رباتها میآید، متفاوت از درخواست مرورگرها جواب میدهند. مثلا ممکن است به ابزار ۴۰۳ یا ۴۲۹ بدهند اما برای شما در مرورگر باز شوند. این یعنی سایت روشن است و فقط درخواستهای خودکار را محدود کرده است. ابزار در این حالت هم سایت را در دسترس نشان میدهد، چون سرور پاسخ داده است.

زمان پاسخ؛ پینگ HTTP
ابزار زمان پاسخ را هم اندازه میگیرد؛ مدتی که از فرستادن درخواست تا رسیدن سرآیندهای پاسخ طول میکشد. این عدد شامل برقراری اتصال، دست دادن رمزنگاری HTTPS و زمانی است که سرور صرف آماده کردن پاسخ میکند. برای بسیاری از کاربران، این همان چیزی است که با پینگ سایت منظور دارند. پینگ واقعی با پروتکل ICMP کار میکند که بسیاری از سرورها و فایروالها آن را میبندند؛ زمان پاسخ HTTP برای سنجش سلامت یک سایت معنیدارتر است.
زمان پاسخ به فاصلهٔ جغرافیایی سرور ما تا سرور سایت هم بستگی دارد. سایتی که سرورش در قارهٔ دیگری است، طبیعتا چند صد میلیثانیه بیشتر طول میکشد. برای همین این عدد را بیشتر برای مقایسه به کار ببرید: اگر سایت شما معمولا در ۳۰۰ میلیثانیه پاسخ میدهد و امروز ۳ ثانیه طول میکشد، چیزی تغییر کرده است. اگر ریدایرکت وجود داشته باشد، ابزار زمان هر قدم را جدا و زمان کل را هم نشان میدهد.
ریدایرکتها و HTTPS
بیشتر سایتها چند نسخه از آدرس خود را به یک نسخهٔ اصلی میفرستند: از http به https، از بدون www به با www یا برعکس. ابزار همهٔ این انتقالها را دنبال میکند، تا پنج قدم، و مسیر را در جدول ریدایرکتها نشان میدهد. هر قدم با کد پاسخ و زمانش آمده است. اگر سایتی بیش از پنج بار ریدایرکت کند، احتمال حلقهٔ ریدایرکت وجود دارد؛ اشتباهی در تنظیمات که باعث میشود مرورگر پیام خطای تعداد زیاد ریدایرکت بدهد.
برای صاحبان سایت، مسیر ریدایرکت اطلاعات مفیدی دارد. بهترین حالت این است که هر نسخهٔ آدرس با یک ریدایرکت ۳۰۱ مستقیم به نسخهٔ نهایی برسد. زنجیرههای طولانی، مثلا اول از http به https و بعد از بدون www به www، هم سرعت را کم میکنند و هم برای موتورهای جستوجو بهینه نیستند. ابزار همچنین نشان میدهد آدرس نهایی HTTPS دارد یا نه. نداشتن HTTPS امروز یعنی هشدار نا امن در مرورگرها و رتبهٔ پایینتر در گوگل.
وقتی سایت برای همه باز است جز شما
اگر ابزار سایت را در دسترس نشان داد و برای شما باز نمیشود، این قدمها را به ترتیب امتحان کنید. اول، صفحه را با کلیدهای ترکیبی بارگذاری کامل یا در حالت ناشناس باز کنید تا کش و افزونهها کنار بروند. دوم، اینترنت را با سایت دیگری آزمایش کنید؛ اگر هیچ سایتی باز نمیشود، مشکل از اتصال است و میتوانید سرعت آن را با تست سرعت اینترنت بسنجید. سوم، اگر فقط همین سایت باز نمیشود، ممکن است DNS شما آدرس آن را درست پیدا نکند.
برای بررسی DNS، آدرس آیپی سرور سایت را که ابزار نشان داده، با نتیجهٔ بررسی رکوردهای DNS مقایسه کنید. اگر DNS اپراتور شما آدرس دیگری میدهد یا آدرسی نمیدهد، تغییر DNS دستگاه به یک DNS عمومی ممکن است مشکل را حل کند. چهارم، اگر سایت دسترسی از بعضی کشورها یا شبکهها را بسته باشد، یا در مسیر شبکه محدودیتی وجود داشته باشد، از دست شما کاری برنمیآید جز تماس با پشتیبانی سایت. آدرس آیپی عمومی خودتان را هم با آیپی من چیست ببینید؛ پشتیبانی سایت معمولا آن را میپرسد.
خطاهایی که کد ندارند
همهٔ مشکلات به کد پاسخ نمیرسند. گاهی اصلا اتصالی برقرار نمیشود و سرور هیچ عددی برنمیگرداند. ابزار در این حالتها توضیح میدهد چه اتفاقی افتاده است. اگر دامنه پیدا نشود، یعنی رکورد DNS آن وجود ندارد یا دامنه منقضی شده است. بسیاری از سایتهایی که ناگهان از دسترس خارج میشوند، صاحبشان تمدید دامنه را فراموش کرده است. اگر دامنه پیدا شود اما اتصال برقرار نشود، سرور خاموش است، فایروال اتصال را میبندد یا وبسرور روی پورت ۸۰ یا ۴۴۳ گوش نمیدهد.
حالت دیگر، پایان مهلت است: اتصال برقرار شده اما سرور در ۱۰ ثانیه پاسخ نداده است. این معمولا نشانهٔ بار بسیار سنگین، قفل شدن برنامهٔ سایت یا مشکل پایگاه داده است. خطای گواهی امنیتی هم ممکن است؛ وقتی گواهی HTTPS سایت منقضی شده یا برای دامنهٔ دیگری صادر شده باشد، اتصال امن برقرار نمیشود. مرورگرها در این حالت صفحهٔ هشدار قرمز نشان میدهند. صاحبان سایت معمولا با تمدید خودکار گواهی، مثلا با گواهیهای رایگان، از این مشکل جلوگیری میکنند.
قطعیهای بزرگ و سرویسهای مشترک
گاهی چند سایت همزمان از دسترس خارج میشوند و علتشان یکی است. بسیاری از سایتها پشت سرویسهای مشترکی مثل شبکههای توزیع محتوا یا شرکتهای میزبانی بزرگ قرار دارند. اگر یکی از این سرویسها دچار مشکل شود، صدها یا هزاران سایت با هم قطع میشوند. در این حالت، ابزار برای همهٔ این سایتها کد ۵۰۲ یا ۵۰۳ یا پایان مهلت نشان میدهد. هدرهای پاسخ، مثل هدر server، معمولا نشان میدهند سایت پشت کدام سرویس است.
اگر چند سایت بیربط را بررسی کردید و همه قطع بودند، ولی سایتهای دیگر سالماند، احتمال یک قطعی مشترک زیاد است. اگر هم همهٔ سایتهایی که بررسی میکنید از ابزار در دسترساند ولی برای شما هیچکدام باز نمیشوند، مشکل قطعا از اتصال یا شبکهٔ شماست. این مقایسهٔ ساده، از حدس زدن دربارهٔ علت قطعی خیلی دقیقتر است.
برای صاحبان سایت
اگر سایتی دارید، این ابزار یک دید بیرونی سریع به آن میدهد. وقتی کاربری میگوید سایت باز نمیشود، پیش از هر کاری وضعیت را از اینجا بررسی کنید. اگر سایت از اینجا سالم است، مشکل احتمالا محدود به شبکه یا منطقهٔ آن کاربر است. اگر کد ۵۰۲ یا ۵۰۴ میبینید، معمولا وبسرور واسط، مثل nginx، روشن است اما برنامهٔ پشت آن پاسخ نمیدهد؛ لاگهای برنامه را بررسی کنید. کد ۵۰۳ اغلب یعنی برنامه در حال راهاندازی دوباره یا زیر بار سنگین است.
هدرهای پاسخ هم اطلاعات زیادی دربارهٔ تنظیمات سایت دارند. ابزار وضعیت هدرهای امنیتی مهم، مثل HSTS، CSP و X-Frame-Options، را نشان میدهد و همهٔ هدرهای پاسخ را فهرست میکند. برای بررسی دقیقتر هدرها و توضیح هر کدام، بررسی هدرهای HTTP صفحهٔ جداگانهای دارد. یک نکتهٔ دیگر برای صاحبان سایت این است که سرعت پاسخ صفحهٔ اصلی را در ساعتهای مختلف روز بررسی کنید؛ اگر در ساعتهای شلوغ زمان پاسخ چند برابر میشود، منابع سرور یا تنظیمات کش نیاز به بازبینی دارند. اگر سایتتان را تازه راه انداختهاید، ساخت سایتمپ و ساخت فایل robots.txt هم قدمهای بعدی برای دیده شدن در گوگلاند.
پایش منظم سایت
این ابزار وضعیت لحظهای را نشان میدهد و پایش دائمی انجام نمیدهد. برای سایتهای مهم، سرویسهای پایش وجود دارند که هر چند دقیقه یک بار سایت را بررسی میکنند و در صورت قطعی، پیامک یا ایمیل هشدار میفرستند. اما برای بررسی سریع در لحظه، یا تأیید اینکه قطعی گزارششده واقعی است، همین ابزار کافی است. هر بار که آدرس را بررسی میکنید، نتیجهٔ تازهای از سرور سایت گرفته میشود و هیچ نتیجهای از قبل ذخیره نمیشود.
برای استفادهٔ منصفانه، تعداد بررسیهایی که از هر آیپی در چند دقیقه انجام میشود محدود است. ابزار فقط یک درخواست ساده به صفحه میفرستد و فقط سرآیندهای پاسخ را میخواند، نه محتوای کامل صفحه را؛ پس باری روی سایتها نمیگذارد. آدرسهایی که بررسی میکنید ذخیره نمیشوند و فقط برای انجام همان بررسی به کار میروند.
امنیت ابزار
ابزارهایی که از طرف سرور به آدرس دلخواه کاربر درخواست میفرستند، اگر درست ساخته نشوند، میتوانند راهی برای دسترسی به شبکهٔ داخلی سرور شوند. برای جلوگیری از این خطر، ابزار فقط آدرسهای عمومی اینترنت را بررسی میکند. آدرسهایی که به شبکههای داخلی، مثل ۱۰، ۱۷۲٫۱۶ یا ۱۹۲٫۱۶۸، یا به خود سرور اشاره میکنند، رد میشوند و این بررسی برای هر قدم ریدایرکت و برای اتصالی که واقعا برقرار شده تکرار میشود. فقط پورتهای استاندارد ۸۰ و ۴۴۳ مجازند.
اگر میخواهید سایتی را در شبکهٔ داخلی شرکت یا روی رایانهٔ خودتان بررسی کنید، این ابزار مناسب نیست؛ از ابزارهای خط فرمان روی همان شبکه استفاده کنید. برای سایتهای عمومی اما، تفاوتی نمیکند سایت فروشگاهی باشد، خبری یا سازمانی؛ هر آدرسی که در اینترنت باز میشود، در این ابزار هم قابل بررسی است. میتوانید آدرس یک صفحهٔ مشخص را هم وارد کنید، نه فقط صفحهٔ اصلی؛ مثلا صفحهٔ پرداخت یک فروشگاه یا صفحهٔ ورود یک سامانه. گاهی صفحهٔ اصلی سالم است اما بخشی از سایت که به سرور یا سرویس دیگری وابسته است، خطا میدهد. بررسی همان صفحهای که برایتان باز نمیشود، نتیجهٔ دقیقتری میدهد. اگر آدرس را بدون http یا https بنویسید، ابزار اول نسخهٔ https را امتحان میکند، چون امروز تقریبا همهٔ سایتها روی HTTPS کار میکنند.
آخرین بازبینی محتوا: | تیم تحریریه ابزار جیبی