فهرست مطالب
آی پی من چیست؟ پاسخ همین حالا بالای صفحه نمایش داده شده است؛ نشانی IP عمومی شما، همان‌طور که سرور این سایت آن را می‌بیند، همراه با نسخهٔ آن، یعنی IPv4 یا IPv6. کنارش، اطلاعاتی که مرورگر شما به هر سایتی میدهد هم آمده؛ نام و نسخهٔ مرورگر، سیستم‌عامل و اینکه دستگاه موبایل است یا نه، زبان‌های تنظیم‌شدهٔ مرورگر، منطقهٔ زمانی دستگاه و رشتهٔ کامل یوزرایجنت. دکمهٔ تازه‌سازی، IP را دوباره دریافت میکند؛ برای وقتی که اتصال را عوض کرده‌اید یا ابزار تغییر نشانی را روشن و خاموش کرده‌اید. این ابزار فقط چیزی را نشان میدهد که هر سایتی که باز می‌کنید از شما می‌بیند؛ اطلاعاتی ذخیره نمیشود.
راهنمای استفاده از آی‌پی من چیست؟
- صفحه را باز کنید؛ IP شما خودکار نمایش داده میشود.
- برای بررسی VPN، قبل و بعد از اتصال صفحه را بارگذاری کنید و IP را مقایسه کنید.
IP چیست؟
هر دستگاهی که به اینترنت وصل است، برای اینکه داده‌ها به آن برسند، نشانیای لازم دارد؛ همان‌طور که نامه برای رسیدن به خانه، کدپستی و نشانی می‌خواهد. این نشانی، نشانی IP است. وقتی صفحه‌ای را باز می‌کنید، درخواست شما با IP شما به‌عنوان فرستنده به سرور سایت می‌رسد و سرور پاسخ را به همان نشانی برمی‌گرداند. بدون IP، اینترنت نمی‌دانست هر بستهٔ داده را کجا بفرستد.
رایج‌ترین شکل IP، نسخهٔ چهارم آن است؛ چهار عدد بین صفر تا ۲۵۵ که با نقطه از هم جدا شده‌اند. این قالب سی‌ودو بیت است و حدود چهار میلیارد و سیصد میلیون نشانی ممکن دارد. وقتی این استاندارد در دههٔ هشتاد میلادی طراحی شد، این عدد بی‌نهایت به نظر می‌رسید، اما امروز با میلیاردها گوشی و رایانه و دستگاه هوشمند، نشانی‌های IPv4 مدت‌هاست تمام شده‌اند. نسخهٔ ششم، با ۱۲۸ بیت و تعدادی نشانی که عملا تمام‌نشدنی است، برای حل همین مشکل ساخته شد و به شکل هشت گروه عدد هگزادسیمال که با دونقطه جدا شده‌اند نوشته میشود.
IP عمومی و IP خصوصی
در خانه یا اداره، معمولا چند دستگاه، از گوشی و لپ‌تاپ تا تلویزیون هوشمند، به یک مودم وصل‌اند. ارائهدهندهٔ اینترنت فقط یک IP عمومی به اتصال شما میدهد و مودم به هر دستگاه داخل شبکه، یک IP خصوصی. نشانی‌های خصوصی بازه‌های مشخصی دارند که بیرون از شبکه‌های محلی استفاده نمی‌شوند؛ رایج‌ترینشان با ۱۹۲٫۱۶۸ یا ۱۰ شروع می‌شوند. وقتی دستگاهی در خانه سایتی را باز میکند، مودم درخواست را با IP عمومی خودش می‌فرستد و پاسخ را به دستگاه درست برمی‌گرداند. به این کار ترجمهٔ نشانی شبکه می‌گویند.
این ابزار IP عمومی را نشان میدهد؛ همان چیزی که سایتها میبینند. اگر IP خصوصی دستگاه خودتان را لازم دارید، مثلا برای تنظیم چاپگر یا اشتراک فایل در شبکهٔ خانه، باید آن را در تنظیمات شبکهٔ دستگاه یا صفحهٔ مدیریت مودم ببینید. همهٔ دستگاه‌های یک خانه، در این ابزار IP عمومی یکسانی نشان میدهند، چون همه از یک مودم بیرون می‌روند.
چرا IP من مدام تغییر میکند؟
بیشتر ارائهدهندگان اینترنت خانگی و همهٔ اپراتورهای موبایل، IP پویا میدهند؛ یعنی IP شما با هر بار قطع و وصل مودم یا گوشی، یا پس از مدتی، ممکن است عوض شود. دلیلش کمبود نشانی‌های IPv4 است؛ ارائهدهنده نشانی‌هایش را بین مشترکانی که در هر لحظه آنلاین‌اند تقسیم میکند. اگر امروز و فردا IP متفاوتی در این ابزار دیدید، طبیعی است.
در اینترنت موبایل، موضوع یک قدم جلوتر است. اپراتورهای موبایل، که نشانی کافی برای همهٔ مشترکانشان ندارند، معمولا از نوعی ترجمهٔ نشانی در مقیاس بزرگ استفاده میکنند که در آن، صدها یا هزاران کاربر به‌طور همزمان یک IP عمومی مشترک دارند. پس IPی که روی گوشی با اینترنت همراه می‌بینید، ممکن است همزمان مال بسیاری از کاربران دیگر هم باشد. همین دلیل است که گاهی سایتی شما را به خاطر رفتار کاربر دیگری که IP مشترک دارد، محدود میکند یا آزمون تشخیص ربات نشان میدهد.
IP چه چیزی دربارهٔ شما فاش میکند؟
هر سایتی که باز می‌کنید، IP شما را می‌بیند و معمولا در گزارش‌هایش ثبت میکند. از روی IP، با پایگاه‌های داده‌ای که عمومی یا تجاری‌اند، میشود کشور، معمولا شهر یا استان تقریبی و نام ارائهدهندهٔ اینترنت را فهمید. برای اینترنت موبایل، این موقعیت اغلب بسیار تقریبی است و ممکن است شهر دیگری را نشان دهد. این ابزار خودش چنین جست‌وجویی انجام نمی‌دهد و فقط نشانی را نشان میدهد.
آنچه IP فاش نمی‌کند، نشانی خانه یا هویت شماست. پیوند یک IP در یک لحظهٔ مشخص به مشترک مشخص، فقط در اختیار ارائهدهندهٔ اینترنت است. سایتها و افراد عادی، صرفا از روی IP، نمی‌توانند خانهٔ شما را پیدا کنند. پیام‌هایی که ادعا میکنند IP شما را دارند و موقعیتتان را پیدا کرده‌اند، معمولا ترفند ترساندن برای کلاهبرداری‌اند. با این حال، IP در کنار اطلاعات دیگر، مثل حساب‌های کاربری و کوکی‌ها، به ردیابی آنلاین کمک میکند.
اطلاعات دیگری که مرورگر شما میدهد
علاوه بر IP، هر بار که سایتی را باز می‌کنید، مرورگر خودش اطلاعاتی را به سایت میدهد. یوزرایجنت، رشته‌ای است که نام و نسخهٔ مرورگر، سیستم‌عامل و گاهی مدل دستگاه را می‌گوید؛ سایتها از آن برای نمایش نسخهٔ مناسب صفحه استفاده میکنند. زبان‌های مرورگر، که سایت‌های چندزبانه بر اساس آن زبان صفحه را انتخاب میکنند. و منطقهٔ زمانی دستگاه، که سایتها برای نمایش ساعت درست به کار می‌برند. ابزار همهٔ این‌ها را نشان میدهد تا بدانید سایتها چه چیزی از شما میبینند.
برای جزئیات بیشتر دربارهٔ مرورگر و دستگاه، از جمله اندازهٔ صفحه، تعداد هسته‌های پردازنده و قابلیت‌های مرورگر، مرورگر و مشخصات دستگاه من را ببینید.
ابزار تغییر نشانی و این ابزار
بسیاری از کاربران برای بررسی اینکه ابزار تغییر نشانی، همان چیزی که معمولا وی‌پی‌ان نامیده میشود، روشن است و کار میکند، به این صفحه سر می‌زنند. یک بار با ابزار خاموش و یک بار روشن، صفحه را باز کنید یا دکمهٔ تازه‌سازی را بزنید. اگر IP عوض شد، سایتها نشانی تازه را میبینند. اگر عوض نشد، ابزار تغییر نشانی برای این مرورگر یا این سایت فعال نیست؛ برخی از این ابزارها فقط برای برنامه‌ها یا سایت‌های مشخصی فعال‌اند.
یک نشانهٔ دیگر هم هست؛ منطقهٔ زمانی. اگر IP شما متعلق به کشور دیگری است اما منطقهٔ زمانی دستگاه همچنان تهران است، برخی سایتها این ناهماهنگی را تشخیص میدهند. ابزار تغییر نشانی، IP را عوض میکند، اما زبان مرورگر، منطقهٔ زمانی و یوزرایجنت را نه. برای انتخاب ابزارهای تغییر نشانی هم دقت کنید؛ برخی برنامه‌های رایگان و ناشناس، خودشان داده‌های کاربران را جمع یا تبلیغات ناخواسته تزریق میکنند.
IP ثابت؛ چه کسی لازم دارد؟
بیشتر کاربران خانگی به IP ثابت نیازی ندارند. اما اگر می‌خواهید از بیرون خانه به دوربین مداربستهٔ خانه یا مغازه وصل شوید، سروری در دفتر راهاندازی کنید، یا به سامانه‌ای وصل شوید که دسترسی را فقط از IPهای مشخص می‌پذیرد، IP ثابت لازم است. سامانه‌های برخی بانک‌ها و شرکت‌ها برای اتصال پذیرندگان و شرکای تجاری، IP ثابت می‌خواهند. ارائهدهندگان اینترنت معمولا IP ثابت را جداگانه و با هزینهٔ ماهانه ارائه میکنند.
وقتی سامانه‌ای از شما IP می‌خواهد تا آن را در فهرست مجاز بگذارد، IPی را که این ابزار نشان میدهد بفرستید، اما فقط اگر IP ثابت است. IP پویا ممکن است فردا عوض شود و دسترسی شما قطع شود. اگر از اینترنت موبایل یا IP مشترک استفاده می‌کنید، این IP را برای فهرست مجاز نفرستید؛ چون کاربران دیگر هم با همان IP دسترسی پیدا میکنند.
بازه‌های IP خصوصی
سه بازهٔ نشانی برای شبکه‌های خصوصی رزرو شده‌اند و هیچ‌وقت به‌عنوان IP عمومی در اینترنت دیده نمی‌شوند. اگر IPی دیدید که در یکی از این بازه‌هاست، مال دستگاهی داخل یک شبکهٔ محلی است. جدول زیر این بازه‌ها و جاهایی را که معمولا دیده می‌شوند نشان میدهد.
| بازه | تعداد نشانی | معمولا کجا |
|---|---|---|
| ۱۰٫۰٫۰٫۰ تا ۱۰٫۲۵۵٫۲۵۵٫۲۵۵ | حدود ۱۶ میلیون | شبکه‌های بزرگ سازمانی و اپراتورها |
| ۱۷۲٫۱۶٫۰٫۰ تا ۱۷۲٫۳۱٫۲۵۵٫۲۵۵ | حدود یک میلیون | شبکه‌های سازمانی و مجازی |
| ۱۹۲٫۱۶۸٫۰٫۰ تا ۱۹۲٫۱۶۸٫۲۵۵٫۲۵۵ | حدود ۶۵ هزار | مودم‌های خانگی |
| ۱۲۷٫۰٫۰٫۱ | یک | خود دستگاه؛ نشانی بازگشتی |
IP دستگاه خودم را از کجا ببینم؟
برای IP خصوصی دستگاه، در ویندوز در تنظیمات شبکه، بخش ویژگی‌های اتصال فعلی را باز کنید یا در خط فرمان، دستور نمایش پیکربندی IP را بزنید. در مک، در تنظیمات سیستم و بخش شبکه، اتصال فعال را انتخاب کنید. در گوشی‌ها، در تنظیمات وای‌فای، روی نام شبکهٔ متصل بزنید تا جزئیات، از جمله نشانی IP، نمایش داده شود. نشانی مودم، که دروازهٔ پیش‌فرض نامیده میشود، هم همان‌جا دیده میشود و برای ورود به صفحهٔ تنظیمات مودم لازم است.
IP عمومی را هم صفحهٔ وضعیت مودم نشان میدهد، اما ساده‌ترین راه همین ابزار است. اگر IPی که صفحهٔ مودم نشان میدهد با IP این ابزار فرق دارد، یعنی ارائهدهندهٔ اینترنت یک لایهٔ ترجمهٔ نشانی دیگر هم دارد و مودم شما خودش IP عمومی واقعی ندارد؛ وضعیتی که برای راهاندازی سرور یا دسترسی از راه دور مشکل‌ساز است.
نمونه؛ دسترسی به دوربین مداربسته از بیرون
فرض کنید دوربین مداربستهٔ مغازه را نصب کرده‌اید و می‌خواهید از خانه تصویرش را ببینید. نصاب از شما IP عمومی مغازه را می‌خواهد. این صفحه را روی رایانه یا گوشی‌ای که به وای‌فای مغازه وصل است باز کنید؛ IP نمایشدادهشده، IP عمومی مغازه است. اما اگر IP پویاست، فردا ممکن است عوض شود و اتصال قطع شود. دو راه حل رایج دارید؛ خرید IP ثابت از ارائهدهندهٔ اینترنت، یا استفاده از سرویس‌هایی که نامی ثابت را همیشه به IP فعلی شما وصل میکنند و بسیاری از مودم‌ها و دستگاه‌های ضبط دوربین از آن‌ها پشتیبانی میکنند.
بسیاری از دستگاه‌های ضبط دوربین امروزی، سرویس ابری سازنده را دارند که بدون نیاز به IP ثابت یا تنظیم مودم، با برنامهٔ گوشی تصویر را نشان میدهند؛ ساده‌ترین راه برای بیشتر کاربران همین است. اگر اینترنت مغازه موبایل است، تقریبا همیشه IP مشترک دارید و دسترسی مستقیم ممکن نیست؛ فقط سرویس ابری کار میکند.
IP و امنیت
دانستن IP عمومی شما به‌تنهایی به کسی اجازهٔ ورود به شبکه‌تان را نمی‌دهد، اما اگر مودم یا دستگاهی در شبکه، درگاهی را رو به اینترنت باز کرده باشد، مهاجمان با پویش IPها آن را پیدا میکنند. دوربین‌ها و مودم‌هایی که رمز پیش‌فرض کارخانه را دارند و از اینترنت قابل دسترسی‌اند، از رایج‌ترین قربانی‌های حمله‌های خودکارند. رمز صفحهٔ مدیریت مودم و دستگاه‌های شبکه را با رمزی قوی عوض کنید؛ ساخت پسورد رمز تصادفی می‌سازد. درگاه‌هایی را که لازم ندارید، در تنظیمات مودم ببندید و نرم‌افزار مودم را به‌روز نگه دارید.
IP و محدودیت‌های سایتها
برخی سایتها و سرویس‌ها بر اساس IP تصمیم می‌گیرند؛ محتوایی را برای کشورهای خاصی نشان نمی‌دهند، تعداد تلاش‌های ورود یا درخواست‌ها را برای هر IP محدود میکنند، یا IPهایی را که رفتار مشکوک داشته‌اند مسدود میکنند. اگر سایتی بی‌دلیل به شما آزمون تشخیص ربات نشان میدهد یا اجازهٔ ورود نمی‌دهد، ممکن است IP شما، به‌ویژه اگر مشترک یا مربوط به ابزار تغییر نشانی است، در فهرست مشکوک باشد. قطع و وصل اتصال، که اغلب IP تازه‌ای میدهد، یا خاموش کردن ابزار تغییر نشانی، معمولا مشکل را حل میکند.
همین محدودیت‌ها دلیل این است که این ابزار و ابزارهای دیگر این سایت هم تعداد درخواست‌ها را برای هر IP در بازهٔ زمانی محدود میکنند؛ تا یک کاربر یا ربات نتواند سرور را برای بقیه کند کند. برای کاربر عادی، این محدودیت هیچ‌وقت محسوس نیست.
اشکال‌یابی اتصال با IP
اگر اینترنت کار نمی‌کند یا کند است، IP می‌تواند سرنخ بدهد. اگر این صفحه اصلا باز نمیشود یا پیام دریافت ناموفق میدهد، اتصال به اینترنت قطع است، نه مشکل از سایت خاصی. اگر IP نمایش داده میشود اما سایت‌های دیگر باز نمی‌شوند، مشکل احتمالا از سرور نام دامنه یا محدودیت‌های مسیر است. اگر IP با انتظار شما فرق دارد، مثلا مال کشور دیگری است، ابزار تغییر نشانی یا پراکسی‌ای فعال است که شاید فراموش کرده‌اید خاموشش کنید.
حریم خصوصی این ابزار
IP شما را سرور این سایت، مثل هر سایت دیگری، هنگام باز کردن صفحه می‌بیند؛ ابزار فقط همان را به خودتان نشان میدهد. پاسخ این درخواست در هیچ حافظهٔ میانی نگه داشته نمیشود و ابزار IP را برای یافتن موقعیت یا نام ارائهدهنده، به هیچ سرویس دیگری نمی‌فرستد. اطلاعات مرورگر، مثل زبان و منطقهٔ زمانی، هم مستقیم از مرورگر خودتان خوانده و فقط روی صفحهٔ شما نمایش داده میشود. اگر IP خود را در جایی عمومی، مثل انجمن یا گروه پشتیبانی، می‌گذارید، بدانید که دیگران هم می‌توانند ارائهدهنده و شهر تقریبی شما را از آن بفهمند. برای گزارش مشکل به پشتیبانی، معمولا لازم نیست IP را عمومی منتشر کنید؛ آن را در پیام خصوصی به پشتیبان بفرستید، نه در گروهی که دیگران هم پیام‌ها را می‌خوانند. این احتیاط ساده هزینه‌ای ندارد و اطلاعات کمتری از شما در دسترس عموم می‌گذارد.
ابزارهای مرتبط
برای سنجیدن سرعت دانلود، آپلود و پینگ همین اتصال، تست سرعت اینترنت را ببینید. همهٔ ابزارهای برنامه‌نویسی و شبکه در ابزارهای برنامه‌نویسی آمده‌اند.
آخرین بازبینی محتوا: · تیم تحریریه ابزار جیبی