فهرست مطالب
لورم ایپسوم فارسی متن ساختگی و بی‌معنایی است که طراحان و برنامه‌نویسان به جای متن واقعی در طرح میگذارند تا شکل صفحه را پیش از آماده شدن محتوا ببینند. در ابزار بالا زبان را انتخاب کنید، فارسی یا لاتین، بعد واحد را مشخص کنید، پاراگراف، جمله یا کلمه، و تعداد را بنویسید؛ از یک تا صد. متن همان لحظه در کادر کناری ساخته میشود و با دکمهٔ کپی برداشته میشود. اگر متن را برای کد صفحه می‌خواهید، گزینهٔ خروجی با تگ پاراگراف را روشن کنید تا هر پاراگراف داخل تگ HTML خودش قرار بگیرد. دکمهٔ تولید دوباره، متن تازه‌ای با جمله‌های متفاوت می‌سازد. همهٔ کار در مرورگر خودتان انجام میشود.
راهنمای استفاده از لورم ایپسوم فارسی
- زبان (فارسی یا انگلیسی) را انتخاب کنید.
- واحد (پاراگراف، جمله یا کلمه) و تعداد را مشخص کنید.
- متن ساخته‌شده را کپی کنید.
لورم ایپسوم چیست و چرا طراحان از آن استفاده می‌کنند؟
وقتی طراحی صفحهٔ سایت، اپلیکیشن، بروشور یا جلد کتاب را شروع می‌کنید، متن نهایی معمولا هنوز آماده نیست. نویسنده دارد می‌نویسد، مشتری هنوز تصمیم نگرفته چه بگوید یا اصلا قرار است محتوا بعدا از پایگاه داده بیاید. اما طراح نمی‌تواند منتظر بماند؛ باید ببیند قلم انتخاب‌شده در اندازهٔ واقعی چه شکلی دارد، ستون‌ها چقدر پهن باشند، فاصلهٔ خط‌ها کافی است یا نه و صفحه با پنج پاراگراف متن چطور به نظر می‌رسد. اینجاست که متن ساختگی به کار می‌آید.
چرا متن بیمعنا و نه متن واقعی دیگری؟ چون متن معنادار حواس بیننده را پرت می‌کند. وقتی طرح را به مشتری نشان می‌دهید و جای متن، مقاله‌ای دربارهٔ موضوعی دیگر گذاشته‌اید، مشتری شروع به خواندن می‌کند و دربارهٔ محتوا نظر میدهد، نه دربارهٔ طراحی. متن ساختگی شبیه متن واقعی است، کلمه‌ها و جمله‌هایی با طول طبیعی دارد، اما چیزی برای خواندن ندارد و چشم را روی شکل کلی صفحه نگه می‌دارد. همین ویژگی است که آن را برای جلسه‌های بررسی طرح مناسب می‌کند.
لورم ایپسوم از کجا آمده؟
متن لاتین معروف لورم ایپسوم بی‌پایه نیست. پژوهشگران ریشهٔ آن را در رساله‌ای فلسفی از سیسرو، خطیب و نویسندهٔ رومی، پیدا کرده‌اند که دربارهٔ خیر و شر نوشته شده است. بخش‌هایی از این متن جابه‌جا، بریده و دست‌کاری شده‌اند تا جملهها معنای خود را از دست بدهند؛ حتی کلمهٔ اول، لورم، نیمهٔ دوم کلمه‌ای لاتین است که بخش اولش حذف شده. حروف‌چین‌ها قرن‌ها پیش از رایانه از متن‌های این‌چنینی برای نمونه‌گیری حروف استفاده می‌کردند.
رواج گستردهٔ این متن به دههٔ شصت میلادی برمی‌گردد که شرکت لترست، سازندهٔ برگه‌های حروف انتقالی برای طراحان، آن را روی نمونه‌برگه‌هایش چاپ کرد. بعدها نرم‌افزارهای صفحه‌آرایی رومیزی هم همین متن را در قالب‌های آماده‌شان گذاشتند و لورم ایپسوم به زبان مشترک طراحان دنیا تبدیل شد. نسخهٔ فارسی که با عبارت لورم ایپسوم متن ساختگی با تولید سادگی نامفهوم از صنعت چاپ شروع میشود، تقلیدی از همین ایده است که سالهاست میان طراحان و برنامه‌نویسان ایرانی دست‌به‌دست میشود. ابزار هم از همین متن آشنا استفاده می‌کند.
چرا طرح فارسی را با لورم فارسی آزمایش کنیم؟
اشتباهی رایج در پروژه‌های فارسی، استفاده از لورم لاتین در طرحی است که قرار است متن فارسی بگیرد. نتیجه طرحی است که در مرحلهٔ نمایش زیبا به نظر می‌رسد و وقتی متن واقعی فارسی جایش می‌نشیند، به‌هم می‌ریزد. متن لاتین چپ‌به‌راست است و ترازبندی، جای علامت‌ها، جهت فهرست‌ها و حتی جای آیکون‌ها کنار متن را برعکس نشان میدهد. مشکلات جهت متن، که در طراحی فارسی کم نیستند، تا روز آخر پنهان می‌مانند.
قلم هم موضوع مهمی است. قلم فارسی ارتفاع، دندانه‌ها و پایین‌رفتگی‌های متفاوتی از قلم لاتین دارد. فاصلهٔ خطی که برای متن لاتین کافی است، ممکن است برای فارسی تنگ باشد و نقطه‌ها و دنباله‌های حروفی مثل ی و ج به خط پایین برخورد کنند. پهنای کلمه‌های فارسی هم با لاتین فرق دارد؛ عنوانی که در طرح با لورم لاتین در یک خط جا شده، با متن فارسی ممکن است به دو خط برسد. برای دیدن این‌ها، طرح فارسی را از همان روز اول با متن فارسی پر کنید.
لورم فارسی ابزار، نیم‌فاصله‌های درست و ویرگول فارسی دارد و در بعضی جملهها، ویرگول به شکل تصادفی آمده تا متن به شکل واقعی نزدیک‌تر شود. در خروجی فارسی، کادر نتیجه هم راست‌به‌چپ میشود تا همان لحظه ببینید متن چطور نمایش داده میشود. اگر طرح شما دوزبانه است، هر بخش را با لورم زبان خودش پر کنید.
ساخت لورم ایپسوم فارسی؛ پاراگراف، جمله یا کلمه
ابزار سه واحد دارد و هر کدام برای جای مشخصی از طرح مناسب است. واحد پاراگراف برای بدنهٔ مقاله، توضیح محصول، صفحهٔ درباره ما و هر جایی که چند پاراگراف متن پیوسته می‌آید. واحد جمله برای توضیح‌های کوتاه زیر عنوان، متن کارت‌ها، پیام‌های رابط کاربری و نقل‌قول‌ها. واحد کلمه برای عنوان‌ها، برچسب‌ها، دکمه‌ها و منوها، که چند کلمه بیشتر نیستند.
| واحد | هر واحد شامل | تعداد پیشنهادی برای |
|---|---|---|
| پاراگراف | ۴ تا ۶ جمله؛ حدود ۳۲ تا ۱۰۲ کلمه | ۳ تا ۵ برای صفحهٔ مقاله |
| جمله | ۸ تا ۱۷ کلمه | ۱ تا ۲ برای توضیح کارت |
| کلمه | کلمه‌های پشت‌سرهم متن پایه | ۲ تا ۶ برای عنوان |
طول جملهها و تعداد جمله‌های هر پاراگراف تصادفی است. این عمدی است؛ متن واقعی هیچ‌وقت پاراگراف‌های هم‌اندازه ندارد و طرحی که فقط با پاراگراف‌های یکسان آزمایش شود، ممکن است با متن واقعی ناهموار به هم بریزد. جملهٔ اول خروجی همیشه با همان عبارت آشنای لورم ایپسوم شروع میشود تا هر کس متن را ببیند، بفهمد ساختگی است. حداکثر تعداد در هر بار تولید صد است؛ صد پاراگراف برای آزمایش هر صفحه‌ای بیش از کافی است.
یک نمونه؛ پر کردن طرح صفحهٔ وبلاگ
فرض کنید طرح صفحهٔ مقالهٔ یک وبلاگ فارسی را آماده می‌کنید و هنوز هیچ مقاله‌ای نوشته نشده است. برای عنوان مقاله، واحد کلمه را با تعداد هشت انتخاب کنید؛ عنوان‌های واقعی وبلاگ‌های فارسی معمولا بین پنج تا دوازده کلمه‌اند. یک بار هم با تعداد چهارده آزمایش کنید تا ببینید عنوان بلند در دو خط چه شکلی دارد و آیا با تصویر شاخص کنارش تداخل پیدا می‌کند. برای خلاصهٔ زیر عنوان، واحد جمله با تعداد دو کافی است.
برای بدنهٔ مقاله، واحد پاراگراف را با تعداد شش بزنید. شش پاراگراف تصادفی با طول‌های متفاوت، تصویر نزدیکی از مقاله‌ای کوتاه میدهد. بین پاراگراف‌ها، جای سرتیترهای فرعی را با چند کلمهٔ ساختگی پر کنید و یک نقل‌قول با واحد جمله بسازید. حالا کل صفحه را در اندازهٔ گوشی هم ببینید؛ بیشتر خوانندگان وبلاگ‌های فارسی با موبایل می‌خوانند و طرحی که فقط در صفحهٔ بزرگ آزمایش شده، در گوشی ممکن است خطوط خیلی کوتاه یا تصویرهای خیلی بزرگ داشته باشد.
در آخر، برای فهرست مقاله‌های صفحهٔ اصلی وبلاگ، شش کارت بسازید و برای هر کدام، با چند بار زدن دکمهٔ تولید دوباره، عنوان و خلاصهٔ متفاوت بگذارید. اگر یکی از کارت‌ها عنوان سه‌خطی دارد و بقیه یک‌خطی، ببینید ردیف کارت‌ها هنوز مرتب است یا نه. این آزمایش ساده، مشکلی را نشان میدهد که معمولا فقط پس از انتشار اولین مقاله‌های واقعی پیدا میشود.
خروجی HTML برای توسعه‌دهندگان
اگر متن را مستقیم در کد صفحه می‌گذارید، گزینهٔ خروجی با تگ پاراگراف را روشن کنید. در این حالت هر پاراگراف داخل تگ آغاز و پایان پاراگراف HTML قرار می‌گیرد و هر کدام در خط جداگانه. این برای قالب‌های وردپرس، صفحه‌های نمونهٔ سایت، ایمیل‌های HTML و هر جایی که ویرایشگر به کد خام نیاز دارد، وقت را صرفه‌جویی می‌کند. در حالت عادی، پاراگراف‌ها با یک خط خالی از هم جدا میشوند که برای چسباندن در نرم‌افزارهای طراحی و ویرایشگرهای متن مناسب‌تر است.
برای آزمایش صفحه‌های پویا، مثل فهرست محصولات یا فهرست مقاله‌ها، به چند نمونهٔ متفاوت نیاز دارید، نه یک متن تکراری. دکمهٔ تولید دوباره را چند بار بزنید و هر بار متن تازه را برای یک کارت بردارید. با این کار می‌بینید کارت‌هایی با طول متن متفاوت کنار هم چطور نمایش داده میشوند؛ آیا ارتفاعشان یکسان می‌ماند یا طرح ناهموار میشود.
خطاهای رایج در استفاده از متن ساختگی
بزرگ‌ترین خطر لورم ایپسوم این است که روی سایت منتشرشده جا بماند. این اتفاق بیش از آنچه فکر می‌کنید رخ میدهد؛ صفحه‌ای که طراح پر کرده و کسی یادش رفته متن واقعی را جایش بگذارد، یا بخشی از قالب وردپرس که متن نمونهٔ سازنده‌اش را دارد. اگر عبارت لورم ایپسوم فارسی را در گوگل جست‌وجو کنید، صفحه‌های واقعی سایت‌هایی را پیدا می‌کنید که همین اشتباه را کرده‌اند. این صفحه‌ها هم به چشم کاربر غیرحرفه‌ای‌اند و هم از دید گوگل محتوای بی‌ارزش دارند که کیفیت کل سایت را پایین میآورد. پیش از انتشار، در کل سایت عبارت لورم ایپسوم را جست‌وجو کنید.
خطای دوم، طراحی بر اساس طول ایدئال است. لورم ایپسوم همیشه به اندازهٔ دلخواه طراح است؛ اما متن واقعی گاهی خیلی کوتاه‌تر و گاهی خیلی بلندتر است. عنوان محصولی که در طرح دو کلمه بوده، در واقعیت ممکن است ده کلمه باشد. پیش از نهایی کردن طرح، آن را با متن‌های خیلی کوتاه و خیلی بلند هم آزمایش کنید و ببینید چه اتفاقی می‌افتد. خطای سوم، انتظار طولانی برای محتواست؛ هرچه زودتر متن واقعی، حتی پیش‌نویس، را در طرح بگذارید، مشکلات زودتر پیدا میشوند.
طراحی محتوامحور؛ وقتی لورم ایپسوم کافی نیست
بسیاری از طراحان باتجربه توصیه می‌کنند تا جای ممکن، طراحی را با محتوای واقعی شروع کنید و لورم ایپسوم را فقط برای جاهایی نگه دارید که واقعا چاره‌ای نیست. دلیلش ساده است؛ طرح برای نمایش محتوا ساخته میشود و بدون دانستن محتوا، نمی‌دانید چه چیزی را باید برجسته کنید. صفحهٔ محصولی که قرار است مشخصات فنی طولانی داشته باشد، با صفحه‌ای که فقط یک جملهٔ توصیف دارد، طرح کاملا متفاوتی می‌خواهد.
یک راه میانه، استفاده از متن واقعی مشابه است. برای طرح سایت فروشگاهی، توضیح چند محصول واقعی از سایت‌های مشابه را به‌عنوان نمونه بگذارید؛ این‌ها طول و ساختار واقعی را نشان می‌دهند. برای صفحه‌های مقاله، یک مقالهٔ واقعی از همان حوزه. فقط یادتان باشد که این‌ها هم پیش از انتشار باید با محتوای خودتان جایگزین شوند. لورم ایپسوم وقتی بهترین گزینه است که می‌خواهید توجه بیننده فقط روی شکل باشد؛ مثلا در ارائهٔ چند گزینهٔ قلم یا رنگ.
کاربردهای دیگر متن ساختگی
متن ساختگی فقط برای طراحان نیست. برنامه‌نویسان برای آزمایش اینکه پایگاه داده و صفحه‌ها با حجم زیاد متن چطور رفتار می‌کنند، از آن استفاده می‌کنند. آزمایش‌کنندگان نرم‌افزار، فیلدهای فرم را با متن طولانی پر می‌کنند تا ببینند محدودیت طول درست کار می‌کند یا نه. صفحه‌آرایان کتاب و مجله، چیدمان صفحه را پیش از رسیدن متن نهایی می‌چینند. مدرسان طراحی هم در تمرین‌های کلاسی از آن استفاده می‌کنند.
برای آزمایش‌های فنی، دانستن طول دقیق متن مهم است. متن ساخته‌شده را در شمارش کلمات بگذارید تا تعداد دقیق کلمه و کاراکترش را ببینید. اگر می‌خواهید فیلدی با سقف مشخص نویسه را آزمایش کنید، با واحد کلمه شروع کنید و تعداد را آن‌قدر بالا ببرید تا به سقف برسید. برای آزمایش اینکه سامانهٔ شما با حرف‌های عربی و نیم‌فاصله‌های نادرست چطور رفتار می‌کند، متن ساختگی کافی نیست؛ متن واقعی پر از این مشکلات را با ویرایش متن فارسی مقایسه کنید.
نکته‌هایی برای صفحه‌آرایی فارسی
وقتی طرح فارسی را با لورم فارسی پر کردید، به چند نکته دقت کنید. فاصلهٔ خط را برای قلم فارسی معمولا بیشتر از لاتین بگیرید؛ چیزی حدود یک و هفت دهم تا دو برابر اندازهٔ قلم برای متن بدنه رایج است. پهنای ستون متن را محدود کنید، چون خطوط خیلی بلند خواندن را سخت می‌کنند. تراز متن بدنه را راست‌چین بگذارید و از ترازبندی دوطرفه در ستون‌های باریک بپرهیزید، چون فاصله‌های ناهموار بین کلمه‌ها می‌سازد.
اعداد را هم آزمایش کنید. متن لورم عدد ندارد، اما سایت واقعی پر از قیمت، تاریخ و شماره است. چند عدد فارسی و چند عدد انگلیسی وسط متن ساختگی بگذارید و ببینید قلم شما هر دو را درست نمایش میدهد یا نه. اگر متن انگلیسی کوتاهی، مثل نام برند، وسط جملهٔ فارسی می‌آید، این ترکیب را هم آزمایش کنید؛ جای نقطه و ویرگول در متن دوجهته گاهی جابه‌جا نمایش داده میشود.
تحویل طرح به مشتری
وقتی طرحی با متن ساختگی را به مشتری یا مدیر پروژه نشان می‌دهید، از همان ابتدا بگویید متن‌ها ساختگی‌اند و فقط جای متن واقعی را نشان می‌دهند. مشتری‌هایی که با این قرارداد آشنا نیستند، گاهی فکر می‌کنند متن عجیب طرح، اشتباه طراح است. در فایل تحویلی هم بخش‌هایی را که متن ساختگی دارند، با رنگ یا یادداشت مشخص کنید تا کسی که محتوای نهایی را وارد می‌کند، هیچ‌کدام را جا نیندازد. فهرستی از همهٔ جاهایی که متن واقعی لازم دارند، همراه با حداقل و حداکثر طول مناسب هر کدام، به نویسنده کمک می‌کند متن را از اول به اندازهٔ طرح بنویسد.
ابزارهای مرتبط
اگر متن نمونهٔ انگلیسی دارید و می‌خواهید حالت حروفش را عوض کنید، تبدیل حروف بزرگ به کوچک را ببینید. برای نوشتن متن فارسی روی دستگاهی که صفحه‌کلید فارسی ندارد، کیبورد فارسی آنلاین کمک می‌کند. سایر ابزارهای متن در ابزارهای متنی کنار هم آمده‌اند.
آخرین بازبینی محتوا: · تیم تحریریه ابزار جیبی