فهرست مطالب
ساخت متا تگ با این ابزار دو کار را همزمان انجام میدهد؛ اول، پیش‌نمایشی از اینکه صفحهٔ شما در نتایج گوگل چطور دیده میشود، و دوم، کد کامل متاتگ‌ها برای گذاشتن در بخش سر صفحه. عنوان صفحه، توضیحات، نشانی، نام سایت و تصویر اشتراک‌گذاری را وارد کنید. ابزار طول عنوان و توضیحات را نه با شمردن کاراکتر، بلکه با اندازه‌گیری پهنای پیکسلی متن می‌سنجد و نوار رنگی زیر هر فیلد نشان میدهد چقدر از فضای قابل نمایش را پر کرده‌اید. اگر متن از مرز بگذرد، پیش‌نمایش آن را با سه‌نقطه کوتاه میکند، همان‌طور که گوگل میکند. بین حالت دسکتاپ و موبایل جابه‌جا شوید تا هر دو را ببینید و در پایان، کد را با یک دکمه کپی کنید.
راهنمای استفاده از ساخت متاتگ و پیش‌نمایش گوگل
- عنوان (title)، توضیحات (description) و آدرس صفحه را وارد کنید.
- پیش‌نمایش دسکتاپ و موبایل گوگل را بررسی کنید؛ نوار رنگی، طول پیکسلی را نشان میدهد.
- تنظیمات robots و تصویر اشتراک‌گذاری را مشخص و کد را کپی کنید.
چرا طول عنوان را با پیکسل می‌سنجیم، نه کاراکتر؟
توصیهٔ رایج «عنوان حداکثر شصت کاراکتر» یک قاعدهٔ سرانگشتی است که از روی متن‌های انگلیسی ساخته شده. گوگل در واقع محدودیت کاراکتری ندارد؛ عنوان در صفحهٔ نتایج در کادری با پهنای مشخص نمایش داده میشود و هر جا متن از این پهنا بیرون بزند، بریده میشود. حروف مختلف پهنای متفاوت دارند؛ در خط لاتین، حرف دابلیو بزرگ چند برابر حرف آی کوچک جا می‌گیرد. در فارسی هم حروفی مثل سین و شین و صاد، و کلمه‌هایی با دندانه‌های زیاد، پهن‌ترند. عنوان پنجاه‌کاراکتری فارسی ممکن است از عنوان شصت‌کاراکتری دیگری بلندتر دیده شود.
ابزار متن عنوان را با قلمی شبیه قلم صفحهٔ نتایج و در اندازهٔ بیست پیکسل، و توضیحات را در اندازهٔ چهارده پیکسل اندازه می‌گیرد. برای عنوان در دسکتاپ مرز ششصد پیکسل در نظر گرفته شده و برای توضیحات نهصدوبیست پیکسل. در حالت موبایل، عنوان می‌تواند در دو خط بشکند و فضای بیشتری دارد، اما توضیحات کوتاه‌تر نمایش داده میشود و مرز آن ششصدوهشتاد پیکسل است. زیر هر فیلد، تعداد کاراکتر و تعداد پیکسل در کنار هم نشان داده میشود تا هم معیار آشنا را داشته باشید و هم معیار دقیق را.
گوگل این مرزها را رسما اعلام نمیکند و چیدمان صفحهٔ نتایجش را هر از گاهی تغییر میدهد. پس پیش‌نمایش را راهنمایی نزدیک به واقعیت بدانید، نه تضمین. رنگ نوار هم برای همین طراحی شده است. اگر متن کمتر از شصت درصد فضا را پر کند، نوار به رنگ هشدار است و یعنی از فضای ارزشمند صفحهٔ نتایج کم استفاده کرده‌اید. اگر بین شصت و صد درصد باشد، سبز است و اگر از مرز بگذرد، قرمز میشود و پیام میدهد که متن در نتایج کوتاه خواهد شد.
نوشتن عنوان؛ تگ title چه چیزی باید بگوید؟
تگ عنوان مهم‌ترین متنی است که برای یک صفحه می‌نویسید. گوگل از آن برای فهم موضوع صفحه استفاده میکند و کاربر بر اساس آن تصمیم می‌گیرد روی نتیجهٔ شما کلیک کند یا روی نتیجهٔ بعدی. عنوان خوب سه ویژگی دارد: موضوع اصلی صفحه را با همان کلماتی میگوید که مخاطب جستوجو میکند، نشان میدهد این صفحه چه چیز اضافه‌ای نسبت به بقیه دارد، و در مرز نمایش جا میشود. کلمهٔ کلیدی اصلی را تا جای ممکن در ابتدای عنوان بیاورید، چون اگر عنوان بریده شود، ابتدای آن همیشه دیده میشود.
نام سایت معمولا با یک جداکننده در انتهای عنوان می‌آید. این کار برای برندهای شناخته‌شده به نرخ کلیک کمک میکند، اما جای کمی هم نمی‌گیرد. اگر عنوان شما بلند است، نام سایت اولین چیزی است که می‌توانید کوتاه یا حذفش کنید؛ گوگل نام سایت را جداگانه بالای نتیجه هم نشان میدهد. از تکرار یک کلمه چند بار در عنوان، از عنوان‌هایی که فقط فهرستی از کلمات کلیدی‌اند و از عنوان یکسان برای صفحههای مختلف پرهیز کنید. هر صفحه باید عنوانی داشته باشد که فقط مال خودش است.
چرا گوگل عنوان را بازنویسی میکند؟
از چند سال پیش، گوگل اعلام کرده که در برخی جست‌وجوها به جای تگ عنوان، عنوان دیگری از روی محتوای صفحه، مثلا از سرتیتر اصلی یا متن لینک‌هایی که به صفحه داده شده، می‌سازد. دلیل این کار، به گفتهٔ خود گوگل، عنوان‌هایی است که موضوع صفحه را خوب نشان نمی‌دهند؛ عنوان‌های خیلی بلند، پر از کلمهٔ کلیدی، قدیمی، مثلا با سالی که گذشته، یا عنوان‌هایی که در همهٔ صفحههای سایت تکرار شده‌اند. هرچه عنوان شما به محتوای واقعی صفحه و به سرتیتر اصلی آن نزدیک‌تر باشد، احتمال بازنویسی کمتر است.
اگر سال در عنوان می‌آورید، مثلا برای جدول حقوق یا نرخ مالیات، آن را به‌موقع به‌روز کنید. عنوانی که سال گذشته را نشان میدهد، هم احتمال بازنویسی دارد و هم کاربر را از کلیک منصرف میکند، چون فکر میکند اطلاعات قدیمی است. همین موضوع برای قیمت‌ها و آمارهایی که در عنوان می‌آیند هم صادق است.
متا دیسکریپشن؛ متنی برای قانع کردن، نه برای رتبه
متا دیسکریپشن در رتبهبندی گوگل اثر مستقیم ندارد، اما در بسیاری از جست‌وجوها همان متنی است که زیر عنوان شما نمایش داده میشود و کاربر را به کلیک ترغیب یا از آن منصرف میکند. توضیحات خوب در یکی دو جمله میگوید کاربر در این صفحه دقیقا چه چیزی پیدا میکند، چه چیزی آن را از بقیه متمایز میکند و اگر لازم است، چه کاری می‌تواند انجام دهد. کلمهٔ کلیدی را طبیعی در جمله بیاورید؛ گوگل کلمه‌هایی از توضیحات را که با جست‌وجوی کاربر یکی است، درشت نشان میدهد و همین چشم را جلب میکند.
گوگل توضیحات را خیلی بیشتر از عنوان بازنویسی میکند. اگر فکر کند بخشی از متن صفحه به جست‌وجوی خاص کاربر نزدیک‌تر است، همان را نمایش میدهد. این به معنای بی‌فایده بودن توضیحات نیست؛ برای جست‌وجوهای اصلی و کلی صفحه، معمولا همان توضیحات شما دیده میشود. توضیحات را کوتاه‌تر از هفتاد کاراکتر ننویسید، چون فضای نتیجه خالی می‌ماند و ابزار هم هشدار میدهد. و برای هر صفحه توضیحات جداگانه بنویسید؛ توضیحات تکراری بین صفحه‌ها احتمال اینکه گوگل خودش متنی بسازد را بیشتر میکند.
ساخت متا تگ کامل؛ هر خط کد خروجی چه میکند؟
ابزار علاوه بر عنوان و توضیحات، مجموعهٔ کاملی از متاتگ‌های رایج را می‌سازد. جدول زیر نشان میدهد هر تگ در کد خروجی چه کاری انجام میدهد و کدام سرویس از آن استفاده میکند.
| تگ | کاربرد | استفاده‌کننده |
|---|---|---|
| title | عنوان صفحه در نتایج و برگهٔ مرورگر | موتورهای جستوجو و مرورگر |
| meta description | توضیحات زیر عنوان در نتایج | موتورهای جستوجو |
| meta robots | اجازهٔ فهرست‌شدن و دنبال کردن لینک‌ها | ربات‌های جستوجو |
| link canonical | معرفی نشانی اصلی صفحه | موتورهای جستوجو |
| og:title و og:description | عنوان و توضیح هنگام اشتراک لینک | تلگرام، واتساپ، لینکدین، فیس‌بوک |
| og:image | تصویر پیش‌نمایش لینک | پیام‌رسان‌ها و شبکههای اجتماعی |
| og:locale | زبان و منطقهٔ صفحه؛ فارسی ایران | شبکههای اجتماعی |
| twitter:card | نوع کارت پیش‌نمایش در ایکس | ایکس، توییتر سابق |
متاتگ کلمات کلیدی در این فهرست نیست و عمدا نیامده است. گوگل سالهاست اعلام کرده که از این تگ در رتبهبندی استفاده نمیکند و پر کردن آن فقط فهرست کلمات کلیدی هدف شما را در اختیار رقبا می‌گذارد. وقتی را که برای این تگ می‌گذارید، صرف بهتر کردن عنوان و محتوای صفحه کنید.
یک نمونهٔ واقعی؛ از عنوان ضعیف تا عنوان خوب
فرض کنید صفحه‌ای دارید که قسط وام را حساب میکند و عنوان فعلی‌اش این است: نام سایت، بعد یک خط عمودی، بعد کلمه‌های محاسبه، وام، قسط، اقساط و ماشین حساب وام که با خط عمودی از هم جدا شده‌اند. این عنوان چند مشکل دارد. نام سایت در ابتدا آمده و کلمهٔ کلیدی را به انتها هل داده، کلمه‌ها فهرست‌وار کنار هم چیده شده‌اند و جمله‌ای نمی‌سازند، و چیزی دربارهٔ اینکه صفحه چه چیز اضافه‌ای دارد نمی‌گوید. چنین عنوانی هم احتمال بازنویسی بالایی دارد و هم کاربر را قانع نمیکند.
عنوان پیش‌فرضی که در خود ابزار می‌بینید، شکل بهتر همین عنوان است: محاسبهٔ اقساط وام با سال جاری، به‌علاوهٔ اشاره به جدول اقساط، و نام سایت در انتها. کلمهٔ کلیدی اصلی در ابتداست، سال نشان میدهد اطلاعات به‌روز است و جدول اقساط چیزی است که کاربر در نتایج دیگر شاید پیدا نکند. توضیحات پیش‌فرض هم همین منطق را دارد؛ میگوید چه چیزهایی حساب میشود، با چه روشی، و سه مزیت کوتاه را در انتها می‌آورد. عنوان و توضیحات صفحهٔ خودتان را در ابزار بنویسید، با نمونه مقایسه کنید و نوار رنگی را تا جای ممکن در محدودهٔ سبز نگه دارید.
یک آزمون ساده هم برای سنجیدن عنوان وجود دارد: آن را جای کاربری بخوانید که کلمهٔ کلیدی را جستوجو کرده و ده نتیجه پیش رویش است. اگر عنوان شما با عنوان رقبا فرقی ندارد، دلیلی برای کلیک روی آن نیست. نتایج فعلی گوگل برای کلمهٔ کلیدی خودتان را باز کنید، عنوان رقبا را بخوانید و ببینید چه چیزی را هیچ‌کدام نگفته‌اند؛ همان را در عنوان خودتان بگویید.
متاتگ robots؛ index و follow یعنی چه؟
متاتگ robots به ربات‌های جستوجو میگوید با این صفحه چه کنند. بخش اول آن، index یا noindex، تعیین میکند صفحه در نتایج جستوجو بیاید یا نه. بخش دوم، follow یا nofollow، تعیین میکند ربات لینک‌های داخل صفحه را دنبال کند و اعتبار صفحه را به آن‌ها منتقل کند یا نه. برای بیشتر صفحه‌ها، ترکیب پیش‌فرض یعنی ایندکس شدن و دنبال کردن لینک‌ها درست است و در واقع اگر هیچ متاتگی هم نگذارید، رفتار ربات‌ها همین است.
حالت noindex با follow برای صفحه‌هایی مناسب است که نمی‌خواهید در نتایج بیایند، اما لینک‌هایشان برایتان مهم است؛ مثل صفحههای نتایج جست‌وجوی داخلی سایت، صفحههای تشکر پس از خرید یا نسخه‌های فیلترشدهٔ فهرست محصولات. حالت noindex با nofollow برای صفحه‌هایی است که هیچ ارزشی برای موتور جستوجو ندارند، مثل صفحههای آزمایشی. یک اشتباه رایج و پرهزینه، فراموش کردن noindex در قالب سایت پس از راه‌اندازی است؛ سایتی که در مرحلهٔ ساخت noindex داشته و پس از انتشار کسی آن را برنداشته، هرگز در گوگل دیده نمی‌شود. اگر صفحه‌ای را در فایل robots.txt مسدود کرده‌اید، ربات اصلا آن را نمی‌خواند و متاتگ noindex آن را هم نمی‌بیند؛ برای بیرون کردن صفحه از نتایج، آن را مسدود نکنید و فقط noindex بگذارید. فایل robots.txt را با ساخت فایل robots.txt می‌توانید بسازید.
تگ canonical؛ نسخهٔ اصلی کدام است؟
یک صفحه ممکن است با چند نشانی مختلف در دسترس باشد؛ با و بدون پیشوند دبلیو، با و بدون خط مورب انتهایی، با پارامترهای ردیابی کمپین یا با پارامترهای مرتب‌سازی و فیلتر در فروشگاه. برای موتور جستوجو، هر کدام از این‌ها یک نشانی جداگانه است و اگر محتوای همه یکی باشد، گوگل باید یکی را به‌عنوان نسخهٔ اصلی انتخاب کند. تگ canonical به گوگل میگوید کدام نشانی را اصلی بداند. گوگل این تگ را یک پیشنهاد قوی می‌داند، نه دستور قطعی، اما در بیشتر موارد آن را رعایت میکند.
در فیلد نشانی ابزار، نشانی کامل و نهایی صفحه را با پروتکل امن بنویسید؛ همان نشانی‌ای که می‌خواهید در نتایج دیده شود. پیش‌نمایش ابزار هم مسیر این نشانی را با جداکننده‌های کوچک، شبیه آنچه در نتایج گوگل می‌بینید، بالای عنوان نشان میدهد. برای ساختن بخش انتهایی نشانی‌ها، ساخت اسلاگ عنوان فارسی را به نشانی کوتاه و تمیز تبدیل میکند. اگر برای کمپین‌ها پارامتر ردیابی به لینک‌ها اضافه می‌کنید، تگ canonical باید همیشه به نشانی بدون پارامتر اشاره کند؛ ساخت لینک UTM این پارامترها را می‌سازد.
Open Graph؛ پیش‌نمایش لینک در تلگرام و واتساپ
وقتی لینک صفحهٔ شما در تلگرام، واتساپ، لینکدین یا ایکس فرستاده میشود، این سرویس‌ها صفحه را می‌خوانند و یک کارت پیش‌نمایش با عنوان، توضیح و تصویر می‌سازند. اطلاعات این کارت از تگ‌های Open Graph و کارت توییتر برداشته میشود. ابزار این تگ‌ها را با همان عنوان و توضیحاتی که برای گوگل نوشته‌اید پر میکند، زبان را فارسی ایران می‌گذارد و اگر تصویر اشتراک‌گذاری وارد کرده باشید، کارت بزرگ تصویردار را انتخاب میکند؛ در غیر این صورت، کارت کوچک ساده.
تصویر اشتراک‌گذاری برای نرخ کلیک در شبکههای اجتماعی تأثیر زیادی دارد. ابعاد رایج برای این تصویر هزارودویست در ششصدوسی پیکسل است و نشانی آن باید کامل و از اینترنت قابل دسترسی باشد، نه نشانی نسبی. متن روی تصویر را بزرگ و کم بنویسید، چون کارت در پیام‌رسان‌ها کوچک نمایش داده میشود. پیام‌رسان‌ها پیش‌نمایش لینک را مدتی ذخیره می‌کنند؛ اگر تصویر یا عنوان را تغییر دادید و پیش‌نمایش قدیمی همچنان دیده میشود، طبیعی است و پس از مدتی به‌روز میشود.
کد را کجا بگذاریم؟
کد خروجی باید در بخش سر صفحه، یعنی بین تگ‌های آغاز و پایان head، قرار بگیرد. اگر سایت شما با وردپرس یا سیستم مدیریت محتوای دیگری ساخته شده، معمولا افزونهٔ سئو همین تگ‌ها را می‌سازد و کافی است عنوان و توضیحاتی را که در ابزار نوشته و آزموده‌اید، در فیلدهای همان افزونه وارد کنید. گذاشتن کد کامل در کنار افزونه باعث تکرار تگ‌ها میشود و دو تگ عنوان یا دو تگ canonical در یک صفحه، موتور جستوجو را سردرگم میکند. اگر سایت را خودتان کدنویسی کرده‌اید، کد را در قالب صفحه بگذارید و مقادیر را برای هر صفحه پویا کنید.
ابزارهای مرتبط
پس از متاتگ‌ها، دادهٔ ساختاریافته قدم بعدی است؛ ساخت اسکیما کد JSON-LD برای مقاله، محصول و کسب‌وکار می‌سازد و ساخت اسکیما FAQ برای پرسش‌های متداول. برای بررسی تراکم کلمات کلیدی در متن صفحه، چگالی کلمات کلیدی را ببینید. سایر ابزارهای این حوزه در صفحهٔ ابزارهای سئو آمده‌اند.
آخرین بازبینی محتوا: · تیم تحریریه ابزار جیبی