ساخت QR کد کارت ویزیت (vCard)

مشخصات تماس را وارد کنید تا QR کد vCard ساخته شود؛ با اسکن آن، مخاطب مستقیما در گوشی ذخیره می‌شود.

طراحی و رنگ
طرح نقطه‌ها
۲
لوگوی وسط (اختیاری)

 

این ابزار کاملا در مرورگر شما اجرا می‌شود و هیچ داده‌ای به سرور ارسال نمی‌شود.

فهرست مطالب

QR کد کارت ویزیت کاری می‌کند که کارت کاغذی هیچ‌وقت نمی‌توانست؛ مخاطب به‌جای اینکه کارت را در جیب بگذارد و فراموشش کند، یا شماره را رقم‌به‌رقم در گوشی تایپ کند و یکی را اشتباه بزند، کد را اسکن می‌کند و نام، شماره، ایمیل و آدرس شما با یک لمس در مخاطبان گوشی‌اش ذخیره می‌شود. در ابزار بالا نام و نام خانوادگی، موبایل و هر کدام از فیلدهای اختیاری را که لازم دارید وارد کنید؛ تلفن ثابت، ایمیل، شرکت، سمت، وب‌سایت و آدرس. پیش‌نمایش کد همزمان با تایپ ساخته می‌شود. رنگ و طرح نقطه‌ها را هم‌خوان با طراحی کارت انتخاب کنید و برای چاپ، خروجی SVG بگیرید. اطلاعات شما در مرورگر می‌ماند و فقط داخل خود کد قرار می‌گیرد.

راهنمای استفاده از QR کد کارت ویزیت

  1. نام، شمارهٔ موبایل و سایر اطلاعات دلخواه را وارد کنید.
  2. رنگ و طرح QR کد را متناسب با طراحی کارت ویزیت انتخاب کنید.
  3. خروجی SVG را برای چاپ کارت ویزیت دانلود کنید.

vCard چیست و چرا گوشی‌ها آن را می‌شناسند؟

vCard قالبی استاندارد برای نوشتن مشخصات تماس است که از دههٔ نود میلادی وجود دارد و تقریبا همهٔ برنامه‌های مخاطبان، ایمیل و تقویم آن را می‌فهمند. وقتی در گوشی مخاطبی را به اشتراک می‌گذارید و فایلی با پسوند خاص ساخته می‌شود، همان vCard است. ساختار آن چند خط متن ساده است؛ خطی برای شروع، خطی برای شمارهٔ نسخه، و بعد برای هر اطلاعات یک خط با برچسبی مشخص، مثل نام، سازمان، تلفن یا ایمیل، و در انتها خطی برای پایان. ابزار از نسخهٔ سوم این استاندارد استفاده می‌کند که سازگاری گسترده‌ای با آیفون، اندروید و برنامه‌های رایج دارد.

QR کد کارت ویزیت در واقع همین متن vCard است که به شکل QR کد درآمده. دوربین گوشی وقتی کد را می‌خواند و می‌بیند متن با برچسب آغاز کارت ویزیت شروع شده، به‌جای نمایش متن خام، پیشنهاد افزودن مخاطب را نشان می‌دهد. کاربر صفحهٔ مخاطب جدید را با همهٔ فیلدهای پرشده می‌بیند، اگر خواست چیزی را ویرایش می‌کند و ذخیره را می‌زند. هیچ سرور، اپلیکیشن یا اینترنتی در این میان لازم نیست؛ حتی در سالن نمایشگاهی که آنتن ندارد، کد کار می‌کند.

ساخت QR کد کارت ویزیت؛ کدام فیلدها را پر کنیم؟

ابزار برای ساختن کد، دست‌کم نام یا شمارهٔ موبایل را لازم دارد و بقیهٔ فیلدها اختیاری‌اند. هر فیلدی که پر کنید، با برچسب استاندارد خودش در کد قرار می‌گیرد و در گوشی مخاطب، در جای درست صفحهٔ مخاطب می‌نشیند؛ شماره‌ها در بخش تلفن، ایمیل در بخش ایمیل و آدرس در بخش نشانی. جدول زیر نشان می‌دهد هر فیلد ابزار در کد چطور نوشته می‌شود و در گوشی کجا دیده می‌شود.

فیلد در ابزار برچسب در vCard جای نمایش در گوشی
نام و نام خانوادگی N و FN نام مخاطب
موبایل TEL از نوع همراه شمارهٔ موبایل
تلفن ثابت TEL از نوع کاری شمارهٔ کار
ایمیل EMAIL نشانی ایمیل
شرکت / سازمان ORG نام شرکت زیر نام
سمت TITLE عنوان شغلی
وب‌سایت URL پیوند وب
آدرس ADR از نوع کاری نشانی کار

وسوسهٔ پر کردن همهٔ فیلدها طبیعی است، اما هر فیلد اضافه، کد را پرتراکم‌تر و ماژول‌هایش را ریزتر می‌کند. روی کارت ویزیت که جای کد محدود است، این تراکم مستقیما به سختی اسکن تبدیل می‌شود. پیش از پر کردن هر فیلد از خودتان بپرسید آیا واقعا می‌خواهید این اطلاعات در گوشی مخاطب بماند. آدرس کامل دفتر معمولا طولانی‌ترین فیلد است و اگر مشتری‌ها کمتر حضوری مراجعه می‌کنند، می‌توانید آن را فقط روی خود کارت چاپ کنید و از کد کنار بگذارید.

هر فیلد اضافه، کد را بزرگ‌تر می‌کند
محاسبه برای نمونه‌ای با نام فارسی؛ کارت کامل شامل شرکت، سمت، دو شماره، ایمیل، سایت و آدرس است.

برای اینکه این اثر را ملموس ببینید، یک نمونه را با همین ابزار حساب کرده‌ایم. کارتی با نام فارسی دوکلمه‌ای و یک شمارهٔ موبایل، کدی با ۴۵ ماژول در هر ضلع می‌سازد. همان کارت با شرکت، سمت، تلفن ثابت، ایمیل، وب‌سایت و یک آدرس کوتاه تهرانی، به ۶۹ ماژول می‌رسد. و اگر روی همین کارت کامل لوگو بگذارید، چون ابزار سطح تصحیح خطا را برای لوگو بالا می‌برد، کد به ۹۳ ماژول در هر ضلع می‌رسد؛ یعنی بیش از دو برابر ضلع کد ساده و بیش از چهار برابر تعداد کل ماژول‌ها، در همان فضای کوچک کارت.

شمارهٔ تلفن را به چه قالبی بنویسیم؟

ابزار هر چیزی جز رقم و علامت جمع را از شماره حذف می‌کند و رقم‌های فارسی را به رقم انگلیسی تبدیل می‌کند، چون گوشی‌ها شمارهٔ تلفن را با رقم انگلیسی ذخیره می‌کنند. پس می‌توانید شماره را با فاصله، خط تیره یا رقم فارسی تایپ کنید و نگران قالب نباشید. اما انتخاب بین شروع شماره با صفر یا با پیش‌شمارهٔ بین‌المللی، به خود شما بستگی دارد و این انتخاب اهمیت دارد.

پیشنهاد ما قالب بین‌المللی است؛ یعنی علامت جمع، بعد ۹۸ و بعد شماره بدون صفر اول، مثل نمونه‌ای که در خود فیلد موبایل می‌بینید. این قالب در هر کشوری درست شماره‌گیری می‌شود؛ اگر مخاطب شما در خارج از ایران زندگی می‌کند یا گوشی‌اش با سیم‌کارت خارجی کار می‌کند، شمارهٔ صفردار برای او به شمارهٔ کشور دیگری تعبیر می‌شود. پیام‌رسان‌هایی مثل واتساپ و تلگرام هم مخاطب را با قالب بین‌المللی دقیق‌تر پیدا می‌کنند. برای تلفن ثابت هم همین قاعده برقرار است و بعد از ۹۸، کد شهر بدون صفر می‌آید؛ مثلا برای تهران ۲۱.

نام فارسی، آدرس فارسی

متن کارت ویزیت با کدگذاری UTF-8 در کد قرار می‌گیرد و آیفون و گوشی‌های اندرویدی امروزی نام و آدرس فارسی را درست ذخیره و نمایش می‌دهند. نکتهٔ ظریفی که کمتر به آن توجه می‌شود، ترتیب نام است. ابزار نام خانوادگی و نام را در فیلدهای جداگانهٔ استاندارد می‌گذارد و گوشی بر اساس تنظیمات خودش آن‌ها را مرتب می‌کند. اگر نام کوچک و نام خانوادگی را در فیلدهای درست وارد کنید، مخاطب در فهرست الفبایی گوشی هم جای درستی پیدا می‌کند و با جست‌وجوی هر کدام از دو بخش، پیدا می‌شود.

یادتان باشد که هر حرف فارسی در این کدگذاری دو بایت جا می‌گیرد، در حالی که حرف لاتین یک بایت. نمونه‌ای که حساب کردیم، با نام فارسی ۱۱۴ بایت شد و همان کارت با نام لاتین ۱۰۲ بایت؛ اختلاف در کارت ساده ناچیز است، اما در آدرس فارسی طولانی خودش را نشان می‌دهد. اگر مخاطبانتان بیشتر خارجی‌اند، می‌توانید دو کد جدا بسازید، یکی فارسی برای پشت فارسی کارت و یکی لاتین برای پشت دیگر، به‌جای اینکه هر دو زبان را در یک کد جا بدهید.

اندازه و جای کد روی کارت ویزیت

کارت ویزیت استاندارد در ایران معمولا حدود هشت‌ونیم در پنج‌ونیم سانتی‌متر است و کد باید در همین فضا، کنار نام و لوگو و شماره جا بگیرد. تجربهٔ چاپی نشان می‌دهد که هر ماژول کد برای اسکن راحت با گوشی‌های معمولی در فاصلهٔ نزدیک، بهتر است کمتر از حدود چهار دهم میلی‌متر نشود. با این معیار، کد ساده با ۴۵ ماژول و حاشیهٔ استاندارد، در حدود دو سانتی‌متر جا می‌شود، اما کد کامل با ۶۹ ماژول به حدود سه سانتی‌متر نیاز دارد. اگر جای کافی برای کد بزرگ ندارید، فیلدها را کم کنید، نه اندازه را.

کد را معمولا پشت کارت می‌گذارند تا روی کارت شلوغ نشود و جای کافی برای حاشیهٔ خالی دور کد باقی بماند. حاشیه را فدای طراحی نکنید؛ کدی که لبه‌اش به خط برش کارت یا به متن چسبیده، بارها اسکن نمی‌شود. اگر کارت را با روکش براق یا طلاکوب سفارش می‌دهید، کد را روی بخش مات بگذارید یا با چاپخانه هماهنگ کنید؛ انعکاس نور روی روکش براق، دوربین گوشی را گیج می‌کند. چاپ برجسته یا داغی روی خود کد هم لبه‌های ماژول‌ها را نامنظم می‌کند و بهتر است انجام نشود.

طراحی کد هماهنگ با هویت کارت

بخش طراحی ابزار اجازه می‌دهد رنگ کد را با رنگ سازمانی کارت هماهنگ کنید و طرح نقطه‌ها را کلاسیک، گرد یا نقطه‌ای انتخاب کنید. رنگ تیرهٔ برند روی زمینهٔ روشن کارت معمولا هم زیباست و هم بی‌دردسر خوانده می‌شود. اگر پس‌زمینهٔ کارت رنگی است، گزینهٔ پس‌زمینهٔ شفاف را روشن کنید تا کد روی رنگ کارت بنشیند، اما مطمئن شوید رنگ زمینه آن‌قدر روشن است که تضاد کافی بماند. ابزار اگر تضاد دو رنگ کم باشد یا رنگ کد از زمینه روشن‌تر باشد، زیر پیش‌نمایش هشدار می‌دهد.

لوگو روی QR کد کارت ویزیت را با احتیاط بیشتری از کدهای دیگر استفاده کنید. همان‌طور که دیدید، لوگو کد کامل را از ۶۹ به ۹۳ ماژول می‌رساند و روی کارت کوچک، این یعنی ماژول‌هایی که دیگر به راحتی چاپ و خوانده نمی‌شوند. لوگوی شما روی خود کارت به اندازهٔ کافی دیده می‌شود و تکرار آن وسط کد، معمولا ارزش هزینه‌ای را که در خوانایی می‌دهد ندارد. اگر حتما لوگو می‌خواهید، فیلدهای کد را به حداقل برسانید.

vCard یا لینک به کارت ویزیت آنلاین؟

راه دیگری هم برای کارت ویزیت دیجیتال وجود دارد؛ ساختن صفحه‌ای آنلاین با همهٔ اطلاعات، عکس، لینک شبکه‌های اجتماعی و نمونه‌کارها، و گذاشتن لینک آن صفحه در QR کد. هر کدام از این دو راه جای خودش را دارد و انتخاب درست به کار شما بستگی دارد.

vCard یا لینک کارت ویزیت آنلاین؟
اگر اطلاعاتتان کم و ثابت است، vCard کافی است؛ اگر زیاد و متغیر است، لینک صفحه.

QR کد vCard بی‌واسطه است؛ نه اینترنت لازم دارد، نه به سرویسی وابسته است و نه کسی می‌تواند بعدا محتوایش را عوض کند. مخاطب هم با یک لمس شما را در گوشی ذخیره می‌کند. عیبش این است که پس از چاپ قابل ویرایش نیست و جای زیادی هم برای اطلاعات ندارد. لینک صفحهٔ آنلاین برعکس است؛ کد کم‌تراکم‌تری دارد، می‌توانید محتوای صفحه را هر وقت خواستید به‌روز کنید و جای نامحدودی برای معرفی کار دارید، اما مخاطب باید اینترنت داشته باشد و ذخیرهٔ مخاطب هم یک مرحلهٔ اضافه می‌خواهد. اگر صفحهٔ آنلاین روی سرویسی ساخته شده که روزی تعطیل شود، همهٔ کارت‌های چاپ‌شده بی‌مصرف می‌شوند. برای لینک صفحه، از ساخت QR کد با نوع لینک استفاده کنید.

کاربرد در نمایشگاه و رویداد

در نمایشگاه‌ها و رویدادهای کاری که در یک روز ده‌ها نفر با هم کارت رد و بدل می‌کنند، کارت‌های کاغذی معمولا ته کیف جمع می‌شوند و کمتر کسی شب همان روز وقت می‌گذارد شماره‌ها را وارد گوشی کند. QR کد کارت ویزیت این مرحله را حذف می‌کند و اطلاعات شما در همان لحظهٔ آشنایی در گوشی طرف مقابل ذخیره می‌شود. برای غرفه هم می‌توانید کد بزرگ‌تری روی استند بگذارید تا بازدیدکننده‌ها بدون نیاز به گرفتن کارت، شماره را ذخیره کنند.

فقط به یاد داشته باشید که مخاطب، شما را با همان نامی که در کد گذاشته‌اید ذخیره می‌کند. اگر در یک رویداد ده نفر با نام‌های مشابه به او شماره داده‌اند، نام شرکت و سمت کمک می‌کند بعدا شما را بشناسد. این دو فیلد کوتاه‌اند و ارزش اضافه کردن دارند. اگر کارمندان یک شرکت همه کارت مشترک دارند، برای هر نفر کد جداگانه با نام و شمارهٔ خودش بسازید، نه یک کد عمومی برای کل شرکت.

آزمایش پیش از چاپ و اشکال‌های رایج

پیش از اینکه فایل را برای چاپخانه بفرستید، کد را از روی صفحهٔ رایانه با دوربین گوشی اسکن کنید و صفحهٔ مخاطب جدید را با دقت نگاه کنید. نام و نام خانوادگی باید در جای خودشان باشند، شماره‌ها کامل باشند و ایمیل بدون فاصلهٔ اضافه ثبت شده باشد. بهتر است این آزمایش را هم با یک آیفون و هم با یک گوشی اندرویدی انجام دهید، چون این دو، فیلدهای کارت ویزیت را کمی متفاوت نمایش می‌دهند. اگر فرصت دارید، یک برگ نمونه در اندازهٔ واقعی چاپ کنید و کد چاپی را هم امتحان کنید؛ کدی که روی صفحهٔ نمایش بزرگ به راحتی خوانده می‌شود، ممکن است روی کارت دوسانتی‌متری مشکل داشته باشد.

رایج‌ترین گلایه این است که گوشی کد را می‌خواند ولی به‌جای پیشنهاد ذخیرهٔ مخاطب، فقط متن را نشان می‌دهد. این اتفاق بیشتر در برنامه‌های اسکنر قدیمی یا بعضی اسکنرهای داخل پیام‌رسان‌ها می‌افتد؛ با دوربین اصلی گوشی معمولا مشکلی پیش نمی‌آید. گلایهٔ دیگر جابه‌جا شدن نام و نام خانوادگی است که تقریبا همیشه از وارد کردن آن‌ها در فیلدهای اشتباه می‌آید. اگر هم مخاطب ذخیره شد ولی آدرس در یک خط شلوغ نشست، طبیعی است؛ ابزار کل آدرس را در بخش خیابان نشانی می‌گذارد تا هیچ بخشی از آن گم نشود.

حریم خصوصی اطلاعات تماس

ابزار هیچ اطلاعاتی را به سرور نمی‌فرستد و کد در مرورگر خودتان ساخته می‌شود. اما خود کد، مثل کارت کاغذی، اطلاعات را در اختیار هر کسی می‌گذارد که آن را اسکن کند. پس شماره یا آدرسی را که نمی‌خواهید عمومی باشد، در کدی که روی بنر نمایشگاه یا ویترین مغازه نصب می‌کنید نگذارید. برای استفادهٔ عمومی، شمارهٔ کاری و ایمیل کاری کافی است و شمارهٔ شخصی را برای کارت‌هایی نگه دارید که دست‌به‌دست به افراد مشخص می‌دهید.

ابزارهای مرتبط

ساخت لینک واتساپ لینکی می‌سازد که گفت‌وگو با شما را مستقیم باز می‌کند و می‌توانید آن را در وب‌سایت یا QR کد جداگانه بگذارید. QR کد وای‌فای برای اتاق جلسه و اتاق انتظار دفتر است و اسکنر QR کد برای آزمایش کد کارت روی تصویر فایل طراحی پیش از چاپ. بقیهٔ ابزارهای این دسته در صفحهٔ کیوآر کد و بارکد هستند.

آخرین بازبینی محتوا: · تیم تحریریه ابزار جیبی

سوالات متداول

آیا نام فارسی در مخاطبان گوشی درست ذخیره می‌شود؟
بله؛ اطلاعات با UTF-8 کدگذاری می‌شود و گوشی‌های اندروید و آیفون نام فارسی را درست ذخیره می‌کنند.
اطلاعات من کجا ذخیره می‌شود؟
هیچ‌جا؛ QR کد در مرورگر شما ساخته می‌شود و اطلاعات تماس فقط داخل خود کد قرار می‌گیرد.
چه اطلاعاتی در QR کد کارت ویزیت بگذارم؟
نام و شمارهٔ موبایل کافی است و بقیه اختیاری‌اند. هر فیلد اضافه کد را پرتراکم‌تر می‌کند؛ فقط اطلاعاتی را بگذارید که واقعا می‌خواهید در گوشی مخاطب ذخیره شود.
شماره را با صفر بنویسم یا با پیش‌شمارهٔ ۹۸؟
قالب بین‌المللی با علامت جمع و ۹۸ بهتر است؛ گوشی‌های داخل و خارج ایران آن را درست می‌شناسند و پیام‌رسان‌ها مخاطب را راحت‌تر پیدا می‌کنند.
اندازهٔ QR کد روی کارت ویزیت چقدر باشد؟
برای کد ساده با نام و موبایل، حدود دو سانتی‌متر کافی است. برای کارت کامل با هفت فیلد، دست‌کم سه سانتی‌متر در نظر بگیرید و پیش از چاپ انبوه، نمونه را با چند گوشی آزمایش کنید.
بعد از عوض شدن شماره، کارت‌های چاپ‌شده چه می‌شوند؟
اطلاعات داخل خود کد است و قابل ویرایش نیست؛ با تغییر شماره باید کد و کارت را دوباره چاپ کنید.

این ابزار چقدر برایتان مفید بود؟

اولین نفری باشید که به این ابزار امتیاز می‌دهد.

↑ ↓ جابه‌جاییEnter باز کردنEsc بستن